καληνύχτα

Ο ανθοπώλης που εΧΤΕλεί... :)

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

Η θεά νευρίασε... ε καλά όχι και πολύ .. λίγο νευρίασα...

Είναι ένας ανθοπώλης μια φορά και έναν καιρό. Δουλειά του να φτιάχνει ανθοδέσμες. Τέχνη μεγάλη έχει. Τα μπουκέτα του ομολογουμένως όμορφα. Φέρνει την τέχνη του εδώ. Διαλέγει λουλούδια φτιάχνει ανθοδέσμη. Πριν την προσφέρει βγάζει το θυμό του, το κόμπλεξ του και την αλαζονεία του Τα λουλούδια που διάλεξε είναι λέει τα καλύτερα. Και είναι. Μπράβο που τα διάλεξε και πάμε να το ευχαριστήσουμε. Μα αλαζονικά πριν δεχθεί το ευχαριστώ βγάζει το κόμπλεξ του. Τα λουλούδια μου δεν είναι σα και αυτά τα σκουπίδια που σας δίνουν και βάζετε τόσο καιρό στα βάζα σας.

Πρώτα απ όλα δεν είναι δικά σου τα λουλούδια .. κάποιος τα φύτεψε, ο λαός τα πότισε.. και τώρα εσύ τα βάζεις σε μια ακόμη απλή ανθοδέσμη σσσσ ... απαλά απαλά άχνα μη βγάζεις.. βράζει ο άνθρωπος... ήρεμα εσύ είσαι θεά....

Ήρεμα, χωρίς θυμό προσπαθώ να ξεπεράσω το κόμπλεξ σου και την αλαζονεία σου. Και τότε μου ρίχνεις και χαστούκα! "Σα δε ντρέπομαι να βάζω (λέει) αυτά τα λουλούδια τόσο καιρό στο βάζο μου" και σε κοιτώ ατάραχα και δεν σηκώνω το χέρι μου για να σε μουτζώσω και σε ακούω με πύρινο λόγο να λες...  Εγώ θα σε σώσω!

μπουχαχαχαχα

Αντε παλικάρι μου στο τόπο σου ... μάθε να τον αγαπάς εκεί πρώτα.. να αγαπάς τα πάντα ... ότι ίσιο ΚΑΙ στραβό βγάζει. Μάθε να σέβεσαι τον τόπο που γεννά .. ακόμη και αυτά που εσύ αποκαλείς σκουπίδια... γιατί αυτά τα κουτόχορτα που βάζω εγώ στο βάζο μου ... όπως και να το κάνουμε μυρίζουν Ελλάδα.. Το ακούς? Ελλάδα.. Τι νομίζεις ότι είναι η Ελλάδα? Έχεις το θράσος να πιστεύεις ότι είναι μόνο  τέχνη, φιλοσοφία, παιδεία, πολιτισμός??? Πήγαινε .. και όταν μάθεις να την αγαπάς ... όπως την αγαπούν εδώ .. έλα πάλι... αν μη τι άλλο θα έχεις μάθει πως προφέρουν τη λέξη "Εκτέλεση" με "κάπα" αγόρι μου και όχι με χ.. Εχτέλεση ήταν χτες που εχτελεσες με το θυμό σου την ευωδιά της ανθοδέσμης σου ...

ουφ τα πα και ηρέμησα ... :)

α.. και τώρα τραγούδι ... ένα από αυτά τα ... τα ... σκουπίδια ..

ΦΟΙΒΟΣ ΦΟΙΒΟΣ Φοίβος.. σύμφωνοι δεν είναι ο Απόλλωνας .. αλλά εσύ ρε φίλε τι ζόρι τραβάς ??? 

ααααχ θα έσκαγα .. η θεά ...

και μην νομίζεις ότι έχεις ξεφύγει... μπουχαχα ποτέ δεν ξεφεύγουν από μια θεά ... κάπου θα σε στριμώξω και τότε χοχοχοχο

Καληνύχτα Μορεάλη μου :)

blogame...υψηλής Πιστότητας ... :)

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2012

Τι λες τώρα??? Πόσο καιρό έχουμε να παίξουμε ???? Μπλογκοπαίχνιδο Κοινός τίτλος, κοινό θέμα... να τώρα π.χ. έχουμε να απαντήσουμε σε 10 ερωτήσεις ... Παίρνουμε σκυτάλη, παίζουμε... και δίνουμε σκυτάλη ... ωωω και θέλω και τόσους να προσκαλέσω... ωωωω και έχω άλλους τόσους που θα αρνηθούν χοχοχο ξέρω ... θα φάνε διαγραφή αν αρνηθούν... θεά είμαι στο κάτω κάτω... χοχοχο

Την πρόσκληση την έλαβα από την Πανέμορφη μου Ζέτα.. Και όταν λέω πανέμορφη το εννοώ καθότι την γνώρισα από κοντά ... Η πρόσκληση ήρθε λοιπόν από εδώ blogoπαίχνιδο αλά high fidelity 

Δέκα ερωτήσεις ... Τι έχουν κοινό? α... τα αγαπημένα μου ...ωωωω τα πάντα είναι αγαπημένα μου ... καλά θα γράψω τα τελευταία αγαπημένα μου ...

1. Αγαπημένη μου στιγμή :... ο οργασμός μου στο αεροδρόμιο στην αγκαλιά του ... :) Λεπτομέρειες εδεδω:Φλουπ τα πήρε η Θάλασσα ...:)

2. Αγαπημένο μου άρωμα:  αυτό που φοράω όταν είμαι γυμνή ... Hypnoze

3. Αγαπημένο φαγητό: χοχοχο άκου τι ρωτάει... Το ποιο αγαπημένο είναι αυτό που φτιάχνω την ώρα που πεινάω και δεν έχει τπτ το ψυγείο.. Αλεύρι νερό.. λίγο λάδι ... αλατάκι...λίγο ζύμωμα το ανοίγουμε καλαααααααα και φλούπ σε ένα τεφάλ για ψήσιμο  αχ να χα και λίγο τυράκι ...

4. Αγαπημένο γλυκό: το κοτλε πέος .. τι δεν καταλάβατε ποιο? μπα και γιατί αν έγραφα τουλούμπα θα σκεφτόσασταν πέος χαχαχαχαχαχχα τι μόνο εγώ θα το σκεφτόμουν ? ε καλά είμαι σετσομανής ή μου αρέσουν τα μελάκια ...καλά καλά δεν το συνεχίζω....

5. Αγαπημένο ποτό: βότκα... με πάγο...

6.Αγαπημένο βιβλιο: η καληνύχτα μου ... πολύ μου αρέσει και με αυτοθαυμαζω όταν το διαβάζω

7. Αγαπημένο τραγούδι: άκου τι ρωτά σε μια νότα... καλά τώρα τελευταία ωωωω πολλά είναι ....

ωωωω πολλά μου έρχονται στο μυαλοοοοο νομίζω ότι τα αγαπώ οοοοολααααααααα

8. Αγαπημένη σειρά :

με κάνει και ξεκαρδίζομαι στα γέλια ... όταν καταλαβαίνω τα αστεία τους ...ορισμένες φορές γελάω με καθυστέρηση γιατί μου τα εξηγεί το παλιό μου παλτό ...

9. Αγαπημένη έξοδος: ο Αυτοσαρκασμός

10. Αγαπημένη διαδρομή: του ηλιοβασιλέματος ... ή της ανατολής...μπουρδουκλώνομαι καμιά φορά και δεν ξέρω πια είναι πια χμμμ

11.. ωω τι τελείωσαν ωωωω.. και πάνω που άρχισα να ζεσταίνομαι..

πάμε τώρα για σκυτάλες... τρεις ..καλώ να παίξουν μαζί μου ... .

χμμμ Βιργινία( για να συνεχιστεί και το παιχνίδι...), το χάδι μου (που μάλλον θα μου ρίξει χυλόπιτα )  και η Μοναδική μου  χεχεχεχε

Αγουρη ξύπνησε πάλι .. :)

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

και εκεί που έλεγα...

τι έλεγα.. α ναι ...

τέρμα οι αταξίες έλεγα..

πως είμαι καλά... 

άλλη κορυφούλα δεν θέλω ...

Την είδα, αγουροξυπνημένη  καθισμένη στην πολυθρόνα μου.

Πλούσιο πέτρινο στήθος (να την ρωτήσω αν είναι σιλικόνης), πεταχτό κωλαράκι και πάντα γυμνή! Φοράει μόνο ένα αέρινο φίνο τούλι, καμωμένο με αόρατο βελονάκι, μαύρο μα γεμάτο με το σύμπαν όλο. Άπειρο μάκρος! Ατακτος άγγελος αυτό το θηλυκό ταγμένος μόνο σε μένα.

Μιλάει με κόμμα, τελείες, θαυμαστικά.  Συνήθως την κρατάω κοιμισμένη κάτω από το κρεββάτι, την υπνωτίζω με όνειρα για να ναι πάντα χορτασμένη!

Αυτή τη φίλη πρέπει να ομολογήσω  πως πολύ την σέβομαι... δέος... γιατί δύσκολα την κουμαντάρεις...

Καπετάνισσα είναι! Δικό της το καράβι που το αρμενίζει σε άγνωστους τόπους χαρτογραφημένους στο μυαλό της από τα όνειρα που την ταΐζω για να κοιμάται.

Καράβι το κορμί της.

Τις περισσότερες φορές με κοιτά με αηδία όταν ξυπνά.Τώρα αρχίζει άγουρα και να με κυττά... Αρχίζει να με κεντρίζει,να μετρά τις αντοχές μου με αηδία πάντα. Ευτυχώς που ορίζω την διατροφή της .. τα όνειρά μου .. αλλιώς θα με τσάκιζε και μένα και τις άλλες φίλες μου, σε κοφτερά βράχια μόνο και μόνο για να δει αν θα επιβιώσουμε.

Τις περισσότερες φορές σε λήθαργο είναι ακόμη και όταν νομίζει πως ξύπνησε..

μα τώρα είναι...  Αγουροξυπνημένη, αρχίζει να χαρτογραφεί στο μυαλό της.

Το μυαλό της δυστυχώς για μένα καθόλου μα καθόλου ξανθό δεν είναι...

Κάτσε να της βάλω ένα τραγούδι γιατί θέλω να πάω για ύπνο

Ασε την εκεί, με τους εξάντες της

ήθελε να βάλει cure lullaby

μην την φοβάστε καλέ ..

έτσι και αλλιώς την ορίζω.

Τριαντα δύο... φτου... καήκαμε ... :)

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

καήκαμε κλείσαμε τα 32 ε? και τώρα τι? Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου μου έφαγες... σε μισώ ... σε σιχαίνομαι ... χαχαχαχα

Φαντάζεσαι να μας ακούει κανείς... θα λέει πάει το έκαψαν... και το κάψαμε ... και δεν λέει να σβήσει... τόσες αταξίες ... τόσες κόντρες... και αυτό εκεί .. να καιγεται το άτιμο...

αντε καλά θα βάλω Βίσση που σου αρέσει..

εσύ και εγώ ...

εγώ και εσύ...

και οι δύο πάντα στο ίδιο παράθυρο να κοιτάμε...ναι... πες μου ότι σε καταπιέζω και όλας.. άντε και σε καταπιέζω ... πως μου πως δεν σου αρέσει χαχαχαχα

και ο ένας να προσέχει τον άλλον ...

και που και που  να χανόμαστε... και πάλι από την αρχή... άκου 32 χρόνια? πως ήμουν πριν? θυμάσαι? εγώ έχω ξεχάσει...

και πως ήσουν εσύ έχω ξεχάσει... Μόνο μαζί μας αναγνωρίζω πια... και τις λίγες φορές που λειτουργούμε χώρια ... όλο κάτι λείπει...

να φέρεις λουλούδια... και γλυκά να φέρεις... και μια καρτα να γραψεις... αυτή που γράφεις χρόνο με το χρόνο....

πως το γράφεις ... Σ αγαπώ και στα ... αντε φέτος είναι 32 ... πάει ... καήκαμε μαζί !!!

Θα διαβάσω την εγγραφή σου μου είπες το πρωί... δεν έκανα ... σου απάντησα...

αντε καλά ... να ... έκανα... αλλά να ξέρεις θα μου στοιχίσεις πολλλά σερνικά που θα χάσω η Θεά λόγο αυτής της εγγραφής .. αλλά... τι να κάνω ... καήκαμε λεμεεεεεεεε

Τι έλεγα.... :)

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Το ξέρω... το έχω βαθειά χαραγμένο σε μυαλό (?) σε καρδιά, σε ψυχή, σε όλες μου τις αισθήσεις συμπεριλαμβανόμενης και της διαίσθησης

τι έλεγα...

α ναι το ξέρω λοιπόν... για να πετάξεις ψηλά ... πάνω από κάθε πρόβλημα, από κάθε δυσκολία, από κάθε μορφή κρίσης ...

τι έλεγα..

α ναι το ξέρω λοιπόν .. για να βρεις την δυναμη να ξεπερνάς τα πάντα .. ακόμη και την όποια ψυχική ή σωματική νόσο ...

τι έλεγα...

α ναι ... το ξέρω λοιπόν ... βαθειά χαραγμένη γνώση... για να ζεις, αν αναπνέεις , να δίνεις το φιλί της ζωής στη ζωή σου

πρέπει να ερωτευτείς... να γοητευτείς από το κάθε τι μικρό ή μεγάλο ... ανθρώπινο ή άυλο δίπλα σου...

η απόλυτη νιρβάνα

χαχαχαχαχα

γοητεία... χμμμ να ψάξω τι λεξούλα? μπα αστο..

η μούσα , η μούσα των μουσών ήταν είναι και θα είναι η μουσική ... οι νότες που σε συνοδεία της ποίηση.. αυτά τα στιχάκια ντε...

 καίγονται για σένα στο οξυγόνο... αν ... αν καταφέρεις να τα αφήσεις ... να χορέψουν μέσα σου ... το αποτέλεσμα είναι μόνο ένα...

γοητεία... έρωτας... 

Αρχίζω να κυττώ ... :)

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2012

Ήρεμα Χριστούγεννα σε φωλίτσα ...

Μικρές γωνιές γεμάτες αγάπη για ζωή...

Ήρθε και η νέα χρονιά .. με μουσικές νότες καμένες στη χαρά της στιγμής

παινέματα από ένα αερικό συγγραφής βιβλίων που μας έκαναν να κοκκινίζουμε από χαρά στην υπερβολή τους!!!

Σε κυττώ με κυττάς στα μάτια. Πως μου αρέσει αυτό όταν εισχωρεί νέος χρόνος στη ζωή μας...

Ενα ρόδι αγορασμένο και ακουμπισμένο έξω από την πόρτα

να περιμένει το χέρι της κολώνας να το μπάσει στη φωλιά μας...

Δεν θέλω τίποτε άλλο .. είναι καλά ... είμαι καλά ...

ότι θέλω, ότι ποθώ, ότι εύχομαι είναι για τους γύρω μου, ακόμη και τα όνειρά μου είναι για τους γύρω μου πια...και ως συνήθως και σε αυτή τη φάση της ζωής μου τα θέλω τα ποθώ τα εύχομαι τα ονειρεύομαι οοοοοολα χαχαχαχα

Εχω ότι πόθησα στη ζωή μου και ότι δεν ήρθε βρήκα πολύτιμους μικρούς λίθους  και βούλωσα όλες τις τρυπούλες που έχασκαν σαν ανοιχτά στοματάκια πεινασμένων μικρών αρπακτικών...Αυτές τις τρυπούλες αν δεν προλάβεις να τις κλείσεις γίνονται μαύρες τρύπες που στα βαθιά γεράματα σου κατασπαράσσουν την ψυχή

Ποτέ δεν πόθησα χρήματα η δόξα. Το μυαλό μου μπορεί σε κάποιες φάσεις να τα αποζητούσε και καλά ως σανίδες σωτηρίας. Όμως η καρδιά μου δεν τα αποζητούσε ποτέ ... και έτσι ... ναι είμαι καλά .. και στα λίγα και στα πολλά όπως ορίζουν ας έρχονται...Οτι απόδειξη ήθελα την έδωσα στον εαυτό μου σε τίποτε δεν έχω διαφύγει ... νομίζω χαχαχαχα ας βάλω και ένα νομίζω έτσι για να υπάρχει πάντα δεύτερη έξοδος σε περίπτωση αδιέξοδου χαχαχαχα ... ααα ναι δεν το είπα πως κάτι θα φανεί ... ουφ πρέπει να αδυνατίσω λίγο γμτ και να μάθω να οδηγώ ... ουφ... χαχαχαχαχα

Φέτος ούτε το φλουρί δεν ήθελα να μου τύχει ... τόσο τυχερή αισθάνομαι ..

Το φλουρί στη μέση κόπηκε στο μικρό μας ανιψάκι και στο σπίτι μας! Δεν χρειάστηκε καν να κόψουμε ένα ένα τα κομμάτια Με μαθηματικούς συλλογισμούς Στα τέσσερα για 16 κομμάτια ... τελευταίος ο βενιαμίν ανιψιός ... πρώτα στο σπίτι μας... χραατσ το μαχαίρι ... τσουπ το φλουρί ανάμεσα στην αρχή και στο τέλος της πίτας χαχαχαχα Και του χρόνου...

Ενα κομμάτι για σένα μετά και ένα για μένα με γάλα για βουτιές χαχαχαχα Πρωινό Πρωτοχρονιάς.

Ένας νέος χρόνος ένα μωράκι ακόμη.  Κοιτάζομαι στον καθρέφτη. Γερνάω, κουράζομαι πιο εύκολα, Φυσικοί πόνοι σάρκας όμως! Κοιτάζομαι στον καθρέφτη, προσπαθώ να μάθω να γράφω τη λέξη 'κοιτώ" όπως γράφονταν παλιά "κυττώ"! Μου την θύμισε πρόσφατα μια φίλη αυτή τη γραφή και πολύ μου άρεσε! Σε ευχαριστώ Ολγα. Πλησιάζω όσο μπορώ ... κοντά ... κοντά ... Κυττώ τα μάτια! Λάμπουν ακόμη τα άτιμα, την αταξία την έχουν ζωγραφισμένη σε κάθε χρωματισμό τους χαχαχα Ένα δακτυλάκι που σε φωνάζει ψιτ... χουχουλιάσματα κραυγούλες.. και το βραδάκι

Στην αγαπημένη μας γωνιά που φτιάξαμε και στη Μορεάλη ...

με γεμίζεις νότες,

μουσικές καίγονται στον αέρα για να με ζεστάνουν 

περιμένω την επόμενη σου μουσική επιλογή

κολώνα της ζωής μου :)

αντε περιμένω κανένα να ταιριάζει με την εγγραφή λεμεεε...

ουφ σε ντισκο καρεκλάδικη βραδιά  πέσαμε χαχαχαχαχα

δεν βαριέσαι καλό και αυτό

ή αυτό?

μπα δεν περιμένω άλλο πατάω δημοσίευση χαχαχαχα

Καληνύχτα Μορεάλη μου :)

ωωωω με πέτυχε και άλλο...

αυτό και παπαπαλα πατάω δημοσίευση λεμεεεεεε

Τι ώρα ανοίγουν ρώτησε ο Χακίμ..:)

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011

"Τ' άσπρο το μολύβι του έβγαλε φτερά
στο φτωχό καλύβι του φώτα αστραφτερά
είπανε τα όνειρα κάλαντα να πουν
όνειρα απ' το αστερνταμ ως το Καμερούν
 
Γέμισε η λαχτάρα του πείνα φυλακές
γέμισε η Σαχάρα του χιόνια μουσικές
έλαμπαν τα έλκηθρα σαν βεγγαλικά
του έδινε ο άγιος δώρα μαγικά
 
Είχε τα χαράματα χέρια αδειανά
θύελλα τα κλάματα σήκωσαν βουνά
θεέ μου δε του έστειλες ρούχα και φαΐ
του μικρούλη του Χακίμ από τη Αφρική"

εδώ λένε πως έρχεται τα Χριστούγεννα 

αυτή τη στιγμή έχουμε ένα καταγάλανο ουρανό με ένα ήλιο 

να αντανακλάτε στο λίγο λευκό χιόνι

Η θερμοκρασία είναι -15 βαθμούς κελσίου.

Αν κάνεις μια βόλτα η επιδερμίδα σου θα νιώσει πως η θερμοκρασία είναι -21

η αναπνοή σου θα παγώσει τα πνευμόνια σου

η καρδιά θα προσπαθεί να ζεστάνει το κορμί σου

και η μυτούλα σου θα κοκκινίζει 

Δάκρυα ίσως λίγα κυλήσουν από τα ματάκια σου..

και η επιδερμίδα σου θα ρουφά τις ακτίνες του ήλιου 

όπου τις συναντά...

Στην Ελλάδα μίλησα με την αδελφή μου.. τα σχέδια ήταν

 να περάσουν στο σπίτι της αδελφής μου 

οικογενειακά Χριστούγεννα μαζί με την μητέρα μου...

όμως ο γαμπρός μου ταξιδεύει 

εσπευσμένα αύριο στην Αλγερία γιατί 

η μεγάλης ηλικίας μητέρα του ανασαίνει με δυσκολία 

σε ένα κρεββάτι νοσοκομείου...

έτσι είναι ... η ζωή 

κύκλος... 

Λίγες δουλειές στο σπίτι ... 

λίγες ευχές εδώ...

και σχέδια για ένα χουχουλιαστό ρεβεγιόν στη φωλίτσα μας...

"Κατά τη χριστιανική παράδοση , την ώρα που γεννιέται ο Χριστός 

ανοίγουν οι ουρανοί και  άγγελοι κατεβαίνουν ,

 στέκουν γύρω από τη φάτνη και ψάλλουν το «Δόξα εν υψίστοις» . 

Στην Χίο , γυναίκες και κορίτσια ξαγρυπνούν τη νύχτα της παραμονής , 

περιμένοντας να ανοίξουν οι ουρανοί . Ανοίγουν το παράθυρο , 

βάζουν σε μια λεκάνη νερό και μέσα ένα ξερό κλαδί βασιλικού .

 Μετά περιμένουν , ψάλλοντας ύμνους των Χριστουγέννων . 

Την ώρα που ανοίγουν οι ουρανοί , 

το κλωνάρι του βασιλικού πρασινίζει και όσες είναι 

καλές χριστιανές βλέπουν μια λάμψη  στην ανατολή 

( άλλες βλέπουν την ίδια την Παναγία με το Χριστό στην αγκαλιά ). 

Εκείνη την ώρα , κάνουν η κάθε μια τους 

μιαν ευχή που θα εκπληρωθεί."

Σημείωση: μαμότο ο βασικός που έχω είναι για τα καλά ξεραμένος 

και σε μικρά μικρά κομματάκια χμμ πιφ ξανθιά παιδί μου τι περιμένεις!!!

επισης έχω ένα πρόβλημα με την ώρα... 

χμμμ τι ώρα θα ανοίξουν οι ουρανοί? 

Βράδυ στην ανατολή? 

και τι ώρα θα είναι στην Μορεάλη μου ???

χιουμορίζω η θεά χαχα

Καλά Χριστούγεννα Μορεάλη μου :)

Ενα μεγάλης ηλικίας Μπισκότο... :)

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

Τον ξέρω πως στον κόσμο όλο μεγάλοι σε ηλικία άνθρωποι που να πιστεύουν ακόμη στον Αι Βασίλη ίσως να μην υπάρχουν πολλοί ...

Η αλήθεια είναι πως αν το κοιτάξεις από την λογική πλευρά αλλά και με την μορφή που μας σερβίρεται σήμερα ε... θα πρέπει να είσαι βέρι ταμπλ ξανθιά ...Δεν με νοιάζει όμως ... πραγματικά ... Αυτός ο γεράκος με την γενειάδα είναι μαγεία για μένα. Οτι και να του φορέσουν, όπως και αν τον στήσουν να φωτογραφηθεί, σε όποιες εκδηλώσεις ή εμπορικά κέντρα και αν τον σούρουν, από όσα δικαστήρια και αν τον περάσουν, για μένα θα είναι ο σεβάσμιος παππούλης που βαστά αναμένει για τα καλά την παιδική φλόγα μέσα μου...

χοχοχοχο

Πολλές φορές λέμε... μέσα σου κρύβεις πάντα ένα παιδί! Όμως πιστεύω ότι  αν δεν μπορείς να το βρεις πρέπει να αναθεωρήσεις την γνώμη σου για τον σεβάσμιο παππούλη. Δεν υπάρχει περίπτωση να μείνει κρυμμένο τότε το παιδί που έχεις μέσα σου χοχοχοχοχο

Φυσικά καθώς πέρασαν τα χρόνια γινόμουν όλο και πιο άτακτο παιδί. Παρόλο που του αφήνω (πραγματικά το λέω) κάθε χρόνο γάλα και μπισκότα δίπλα στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο, ακριβώς γιατί είμαι άτακτη δεν τα τρώει ποτέ...

Και φυσικά κάθε χρόνο ξυπνάω την πρώτη μέρα του χρόνου και διακριτικά τρέχω να δω μήπως και τα χει φάει... Με τα χρόνια κατάλαβα ότι καμιά φορά λόγο φόρτου εργασίας δεν έρχεται την παραμονή της πρωτοχρονιάς ... Έτσι προκειμένου να μου χαλάει το γάλα τόσες μέρες και να βρωμάει, αποφάσισα να του βάζω μόνο μπισκότα... και σημείωμα ... αν θέλεις γάλα έχει στο ψυγείο :)

Με τα χρόνια πάλι κατάλαβα η ξανθιά πως ο παππούλης δεν έρχεται μόνο τα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Το λεγόμενο timing που λένε. Έτσι όποτε πραγματικά η καρδιά μου ζητά σε μια στιγμή κάτι τσουπ μου το φέρνει... αλλά τετ α τετ δεν τα είχαμε πει μέχρι σήμερα...

Τον έβλεπα να τον τραβολογούν λοιπόν στα εμπορικά κέντρα, στις εκδηλώσεις, στις διαφημίσεις, ... μα ποτέ δεν άνοιγε η καρδιά μου... μάλλον τρεπόμουν ή ήμουν άτακτο παιδί χοχοχο

Την Κυριακή που μας πέρασα βρέθηκα σε μια Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση. Ο Αι Βασίλης ήρθε με ένα σάκο για τα μικρά παιδάκια που ήταν εκεί. Η χαρά μου ήταν μεγάλη γιατί η ατμόσφαιρα στην εκδήλωση ήταν πραγματικά πολύ ζεστή και καθάρια... Έβλεπα τα μικρά να τρέχουν να κάθονται στα πόδια του, να παίρνουν το δωράκι τους, να λάμπουν τα ματάκια τους...

Κάποια στιγμή είπα στο τραπέζι που καθόμασταν ... Πάμε και εμείς να κάτσουμε στα πόδια του? Γέλασε η παρέα ... γιατί όχι είπαν  .... πήγαμε... και φυσικά κάθισαν στα πόδια του για να φωτογραφηθούν ... Ήμουν η μόνη που δεν τόλμησα ... και για όσους με γνωρίζουν από κοντά σίγουρα καταλαβαίνουν και το λόγο ... οι αναρτήσεις δεν θα άντεχαν χοχοχο

Όμως το ήθελε τόσο η καρδιά μου, ανοιχτό τριαντάφυλλο που έστελνε γρήγορους παλμούς ευωδιάς... έλαμπαν τα μάτια μου ... σχεδόν τον φλέρταρα από μακριά χαχαχα

και τσουπ το κατάλαβε...

σηκώθηκε ... με αγκάλιασε ...

και με κράτησε στην αγκαλιά του σφιχτά

μέχρι να με βγούμε φωτογραφία...ωωω θεέ μου τι χαρά!!!

(να δεις που φοβήθηκε μήπως και πάρω την απόφαση να πάω να κάτσω στα πόδια του σστ)

Αυτά τα Χριστούγεννα κατάλαβα πως μόνο αν ανοίξει η καρδιά του παιδιού που κρύβεις μέσα σου και ζητήσει κάτι χμμμ πως να το γράψω.. α ναι κάτι "παιδικό" ...δεν θα είσαι άτακτος... χμμμ ή μήπως θα είσαι τόοοοοσο πολύ που δεν θα μπορεί να σου αντισταθεί ο σεβάσμιος παππούλης...χαχα

Ένας φίλος  μου είπε ...

"τον βλέπω σε ένα φανάρι.. ζητιανεύει ..

και μια μέρα μου ψιθύρισε  ... είμαι κουρασμένος ..."

σε παρακαλώ να του δώσεις ένα πακέτο μπισκότα την άλλη φορά και ένα κουτί γάλα...

θα δεις θα νιώσεις παιδί ..

θα ανοίξει η καρδιά σου ...

και τότε όλα μπορεί να συμβούν ...

αλήθεια όλα... !!!!

Καληνύχτα Μορεάλη μου :)

Ο έλεγχος μου ... :)

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2011

Βράδυ Σαββάτου,

Το τραπέζι της κουζίνας μας σήμερα γέμισε όλο τον κόσμο μου ...

μα... τι πάω να γράψω.....

γιατί να γράψω όλα τα όμορφα... τόσα πολλά ... τόσες στιγμές ...

α ναι να γράψω πως μετά την Χριστουγεννιατική γιορτή στο σχολειο και το αγγλικό υπέροχο βιβλιοπωλείο που επισκεφτήκαμε, καθισμένη στη θέση του συνοδηγού γουργουριζα στον ήλιο καθώς με χάιδευε... Όσο και να με χαϊδεύεις ότι ένιωσα σήμερα ούτε στην πιο ζεστή σου απαλή ακτίνα.....

Εικόνα ....πρωί πρωί ...

Διάδρομος σχολείου με παιδάκια τα πιο μικρά πρώτα στη γραμμή ...σκουφάκια κόκκινα ...

να πάμε λίγο στην τάξη πρώτα... η γιορτή σε μια ώρα ... να κάνουμε και μια πρόβα ... σήμερα θα είμαστε ΤΕΛΕΙΟΙ

Χήνα εγώ που πάει να μαζέψει τα κοτοπουλάκια της ..

.και αυτά όλο και να μου ξεφεύγουν ...

να τρέχουν στους γονείς τους ..

να αρπάζουν ένα πολύχρωμο πακέτο...

να τρέχουν με απίστευτη χαρά ...

να φρενάρουν απότομα μπροστά μου με απίστευτη ντροπή

και και να μου προσφέρουν με σκυφτό βλέμμα το... το...

τον κόσμο όλο...

με ένα χριστουγεννιάτικο χαρτί περιτυλιγμένο...

τα πρώτα μου δώρα με καρτούλες προς Κυρία Μάνια ... από ...από... γραμματάκια ΕΛΛΗΚΙΚΑ μπουρδουκλωμενα με ΑΓΓΛΙΚΑ που κλείνουν μια παιδική μουρίτσα, την κάθε φατσούλα από τα 12 πρώτα παιδάκια της Κυρίας Νηπιαγωγού (τρομάρα μου χαχαχα)

Μια εικόνα, μια στιγμή, μια πράξη, μια γιορτή...

και μετά και μετά

σοβαρή Νηπιαγωγός (τρομάρα μου και πάλι ) 

η Κυρία Μάνια να δίνει ελέγχους και

να παίρνει από κάθε γονιό τον έλεγχό της

"Θέλω σας πω ότι ο/η είναι ενθουσιασμένος/η μαζί σας,

στο σπίτι μας μιλά συνέχεια για σας,

κάθε Σάββατο θέλει οπωσδήποτε να έρθει σχολείο,

σας αγαπάει πολύ ...σας έχει αδυναμία"

Ας το καλό μου δεν γράφω άλλο ... αυτό μόνο για να θυμάμαι .. και να ανοίγει η καρδιά μου ...να φουσκώνω σα γαλόπουλο

Καληνύχτα Μορεάλη μου :)

Σημείωση: Θεέ μου κάνε το ταχυδρομείο να κάνει 7 μέρες να φτάσει στην Ελλάδα

Την Δευτέρα πάλι καλά  θα στείλουμε τις Χριστουγεννιάτικες κάρτες

που γράψαμε σήμερα χοχοχοχο

Ο Τιμ και οι αταξίες του ... :)

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

Ζω, αναπνέω σε μια σχέση σημαίνει άπειρα καθημερινά σκέρτσα. Στιγμούλες, να τόσο δα μικρούλες κουκκίδες ανάμεσα σε δύσκολες σκληρές καταστάσεις. Αυτές οι άτιμες μικρούλες κουκκίδες είναι απαιχτες και κατά κύριο λόγο άτακτες. Έχουν οι σκασμένες ένα τόσο δυνατό φως που πραγματικά, ουσιαστικά εκμηδενίζει τα χμμ ας πούμε "δεινά" της ζωής. Είναι αυτά τα τόσο  δα μικρά αστεράκια. Καλά δεν παίζομαι η θεά όταν αμπελοφιλοσοφω Αν κάτσω και σκεφτώ τι είναι ένα αστέρι ουυυυυ έχω να γράψω κατεβατά ολόκληρα με "σοφίες"

Ας αφήσω λοιπόν η ξανθιά τα αμπέλια και ας φτάσω κατευθείαν στο κρασάκι χιχι Στη περιγραφή μιας εικόνας. Είναι αυτό που λέει ένας φίλος -"ΑΥΤΑ Είναι"- όταν τύχει και ακούσει κάτι που θα του χαϊδέψει την καρδούλα του.

τι έλεγα .. α ναι ας αφήσω λοιπόν και ας πάω...

Απόγευμα! Εχουμε γάλα στο ψυγείο μόνο για τρεις καφέδες. Ο απογευματινός καφεδάκος είναι μια ιεροτελεστία . Δύσκολη μέρα για το παλιό παλτό μου και βαριέται να πάει για γάλα. Τον κατανοώ γιατί βαριέμαι και εγώ! Χρειαζόμαστε όμως πέντε δόσεις γάλακτος για καφεδάκια. Δύο για τους απογευματινούς και ... τρεις για το πρωί. Η λύση απλή. Απολαμβάνουμε τον απογευματινό μας καφεδάκι, ξεκούραση, ηρεμία...

Την άλλη μέρα η θεά ξυπνά πέντε λεπτά πιο πριν.

4:25 πρωΪ ετοιμάζω θεϊκό καφεδάκι με το υπόλοιπο γάλα για το παλιό μου παλτό. Ζεστός αχνιστός καφές Ο πρώτος της ημέρας έτσι όπως του αρέσει τον ξυπνά με χαμόγελο Φεύγει πέντε λεπτά νωρίτερα για να πάει στο Τιμ χορτονς (κοφι σοπ) να πάρει τον δεύτερο πρωινό καφέ για την δουλειά του. Ένα καφεδάκι που πάντα το ετοιμάζω σε μικρό θερμός.

Νυστάζω... φιλί.. και χουχουλιάζω πάλι... Οκτώ το πρωί χτυπά το τηλέφωνο. Αγάπη μου κοιμάσαι ακόμη? ... και μετά και μετά ... μικρή  μου στο τραπέζι της κουζίνας σου έχω μία έκπληξη !!!

Ήχος, γυμνά πατουσάκια στο πάτωμα.. τα τσιμπλιασμένα μου μάτια βλέπουν γαλατάκια ... από το τιμ χορτονς ... για το πρωινό μου καφεδάκι ...

Συμπέρασμα:

Αγάπη είναι να ξυπνάς το πρωί μαζί του για να του ετοιμάσεις καφεδάκια 

Αγάπη είναι να τρέχει πριν βγει ο ήλιος να σου φέρει γαλατάκια για το πρωινό σου καφεδάκι

Αγάπη είναι.. να μ αγαπάς

Αυτά είναι :) :)