καληνύχτα

Φτάσαμε στην πόλη του Κεμπέκ.. Στο ραδιόφωνο ένας σταθμός  "ξεναγός" στα αγγλικά (?) μας ταξίδευε μέσα στο χρόνο και στην ιστορία της πόλης....

Στον κεντρικό δρόμο πάντα... ο στόχος μας ήταν να ρουφήξει  η ματιά την ομορφιά των κτιρίων ... ξέραμε πως ο ήλιος δεν θα ήταν σύντροφός μας για πολύ Μια ταμπέλα μας προβλημάτισε για λίγα δευτερόλεπτα... καρναβάλι ή μουσεία...

μια γρήγορη βόλτα με το αυτοκίνητο στην πόλη...

έτσι μια πρώτη γνωριμία, χωρίς πληροφορίες...

Πάντα ο ήλιος αλλά... και το καλοριφέρ του αυτοκινήτου να μας ζεσταίνει...

κλικ, κλικ, κλικ.. δεν υπήρχε περίπτωση να τα ζήσουμε όοοολα αυτά με την πρώτη επίσκεψη

μπροστά μας... μια πύλη χμμμ

αριστερά και δεξιά το φεστιβάλ.. και κόσμος, κόσμος...ένας τροχονόμος μας κάνει νόημα να συνεχίσουμε

αρνείται να μας δώσει πληροφορίες...ωχ να το παλάτι από πάγο..

εδώ εδώ άρχισα να φωνάζω σα μικρό παιδί...για το φεστιβάλ ήρθαμε λεμεεεε...

οκ ας μπούμε για μια γρήγορη βόλτα στην παλιά πόλη...μα να ξέρεις δεν θα καταλάβουμε τπτ ...

Να έρθουμε άνοιξη ... άμαξα με πείρα να ναυλώσουμε... άλογο τακου τακου να μας ταξιδέψει στα καλντερίμια στην ιστορία της παλιάς πόλης ..

στο λιμάνι...

Για το λιμάνι άραγε πάμε ? Δεν θα προλάβουμε τον ήλιο αμα ξεχαστούμε...

τελεφερίκ είναι αυτό? και που πάει ... αχ... μπερδεύομαι εσύ?

φτάσαμε στο λιμάνι.. να στρίψουμε να στρίψουμε...

κοίτα πόσο ήρεμοι είναι οι άνθρωποι εδώ... πόσο θέλω να εξερευνήσουμε όμως παλιό μου παλτό να

να στρίψουμε πάλι προς τα πάνω... Τον κοιτάζω... ήμουν σίγουρη πως είχε αρχίσει να εκνευρίζεται... όμως

όχι ήταν ήρεμος ... πολύ ήρεμος... ωραία με έπαιρνε να είμαι όσσσο άτακτη ήθελα χιχιχι

άνοδος λοιπόν ...

στη σκιά του κτιρίου... τόσο επιβλητικό ..

κοίτα ... μπορείς να περάσεις μέσα... όμως ο στόχος μας άλλος

να προλάβουμε τον ήλιο στο φεστιβάλ...να η πύλη για την έξοδο από την ηρεμία...

ένα πάρκιν θέλουμε, εσωτερικό... σκουφάκια γαντάκια ...

την φωτογραφική....και πάμε να χωθούμε στην ζεστασιά του πλήθους

στο χάδι του ήλιου... στο χαμόγελο του μπον ομ :)

Ένας κύριος σε ένα αίθριο περίπτερο μας σταμάτα.. μιλάει γαλλικά...

12 δολάρια το άτομο... για να αγοράσουμε αυτό το πάσο... μας συμβουλεύει να το βάλουμε

στο μπουφάν μας... Είσοδο σε όλες τις δραστηριότητες...

Πως το βάζουμε αυτό?

Να έτσι...:)

άσε το δικό σου θέλω να στο βάλω εγώ...:)

πως μου αρέσει όταν το κάνει αυτό...

Ένας μπον όμ που χαμογελά στο μπουφάν μου...ακόμη τον έχω χιχι και το παλιό μου παλτό το ίδιο.

..βάλτε ένα :) και θα ανεβάσω φωτογραφίες με κόσμο λεμεε :)

Σημείωση: σήμερα δεν είχαμε μάθημα γαλλικών γιατί αύριο θα πάμε ως τάξη (μπουαχαχα καπί θα έλεγα) να δούμε την πρώτη μας γαλλική ταινία..

Ο καθηγητής μας έχει όνειρα για μας... πιστεύει ότι θα καταλάβουμε κάτι χιχιχιχι

α... και ναι σκοπεύω να σας τυραννήσω... με τις εγγραφές μου μέχρι να δείτε τα γλυπτά πάγου...

Τόσες ώρες περπατούσα.. ε... να μην σας κουράσω και εγώ λιγάκι? χεχεχεχεχε

Γεμάτη από νέες εικόνες και εμπειρίες, με την τεμπελιά του χορτασμέ-νου προσπάθησα σήμερα να βάλω σε μια σειρά τις φωτογραφίες από το ταξίδι μας στην πόλη του Κεμπέκ.

Δεν ξέρω αν θα καταφέρω έστω και στο ελάχιστο να μεταφέρω το πόσο όμορφα και πλούσια πέρασα το Σάββατο. Διαλέγοντας φωτογραφίες θα προσπαθήσω να κάνω ξανά και ξανά την εκδρομή μας. Δεν ξέρω αν υπάρχει νόημα... Στην μνήμη μου έχει χαραχθεί τόση ομορφιά που με τίποτε δεν μπορώ να τη μεταφέρω...Γιατί η ζωή είναι έξω από το ίντερνετ, έξω από τις φωτογραφίες... Η ομορφιά, η πραγματική ομορφιά, είναι καθώς δημιουργείται ένα έργο. Το αποτέλεσμα είναι πάντα μια μικρή αμοιβή ... χμμμ για τον αμύθητο θησαυρό της δημιουργίας ...ωχ ξέφυγα σε μπουρδου μπουρδου χαχαχα

Πάμε λοιπόν..και σίγουρα θα χρειαστεί η φαντασία σας χιχιχι

Ρεμάλια μια ζωή, και με λίγο άγχος από το παλιό μου παλτό για την διαδρομή.. (δεν έχουμε τζι πι εσ, και οι φίλοι μας που ήξεραν τη διαδρομή δεν ήρθαν) τυπώσαμε το χάρτι ..  αργά ξυπνήσαμε, αργά ξεκινήσαμε την εκδρομή ... με καφεδάκι χιχιχ

Περάσαμε μια βιομηχανική περιοχή

Η διαδρομή όμορφη με ένα ήλιο φωτεινό, και κρύο. Το πόσο κρύο έκανε μας το θύμιζαν παγωμένες λίμνες και ποτάμια που προσπερνούσαμε

Το παλιό μου παλτό δοκίμασε τις δυνατότητες του άσπρου σύννεφου χμμμ  πάει παααρα πολύ γρήγορα χιχιχι και αν χρειαστεί επιταχύνει στη τελική σε πολύ λίγα δευτερόλεπτα χιχιχ

Στο δρόμο συνάντησα αυτή την οφθαλμαπάτη.. Ένας δρόμος μπροστά μας που έδειχνε να φτάνει στον ουράνο...

Ήταν μια γέφυρα... μα δεν έφτανε στον ουρανό .. Απλά ήταν μια τεράστια γέφυρα .. δεν ήταν ο δρόμος μας όμως.. Εμείς πηγαίναμε στο Κεμπέκ και στο καρναβάλι που διοργανώνεται κάθε χρόνο.

Το κορμί μου πονάει από τον πεζοπορία.. και το μυαλό(?) μου τεμπέλικα σήμερα αρνιέται να σκεφτεί το παραμικρό...

το φαγητό και η κρέμα φτιάχτηκαν με τον "αυτόματο πιλότο" χαχαχαχα

και για όλα μα όλα ... φταίει αυτό το κλείσμο του ματιού από τον Μπον ομ !!!

Έτσι θα πάει αυτή η εβδομάδα.... το βλέπω... Το μυαλό θα έχει μείνει σε αυτό που ζήσαμε χθες Ένα χθες που θα το τεμαχίζει σιγά σιγά σα σπάνιο γλυκάκι...μετά το φαγητό της κάθε μέρας!!!!  Μια ακόμη εμπειρία.. που πότισε τη ζωή μου :)

σημειώση: τα κλικ των φωτογραφίων αυτών είναι από τη διαδρομή και μέσα στο αυτοκίνητο

Θα φέρω και άλλες ;)

Η Πόλη του Κεμπέκ (γαλ.: Ville de Quιbec) είναι ιστορική πόλη του Καναδά και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας.

Η Παλιά Πόλη του Κεμπέκ (γαλ.: Vieux-Quιbec) είναι η μόνη πόλη της Βορείου Αμερικής της οποίας τα τείχη διατηρούνται ακόμα και μάλιστα σε άριστη κατάσταση. Για τον λόγο αυτό, το 1985 η UNESCO ανακήρυξε την Πόλη του Κεμπέκ «Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς».

Η Πόλη του Κεμπέκ είναι χτισμένη επάνω σε έναν απόκρημνο βράχο στο σημείο όπου ο ποταμός του Αγίου Λαυρεντίου ανοίγει προς τις εκβολές του, ή στενεύει προς την κατεύθυνση των Μεγάλων Λιμνών από όπου πηγάζει.

Η πόλη βρίσκεται περίπου 300 χλμ. ΒΑ του Μόντρεαλ,  Ο πλωτός ποταμός Άγιος Λαυρέντιος χρησιμοποιείται για την μεταφορά εμπορευμάτων από και προς το Μόντρεαλ, το Τορόντο, τις Μεγάλες Λίμνες και την Ευρώπη.

Πόλη του Κεμπέκ είναι η δεύτερη ευρωπαϊκή πόλη-αποικία στην Βόρεια Αμερική μετά τον Άγιο Ιωάννη της Νέας Γης. Ο γάλλος Ζακ Καρτιέ, ο πρώτος ευρωπαίος που εξερεύνησε την περιοχή το 1535, βρήκε στην θέση της σημερινής πόλης τον ινδιάνικο καταυλισμό Σταντακονέ ή Σταντακόνα.

Η πόλη-αποικία ιδρύθηκε στις 3 Ιουλίου του 1608 από τον γάλλο εξερευνητή Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν στον ίδιο χώρο που καταλάμβανε το χωριό Σταντακόνα. Το όνομα της πόλης είναι ινδιάνικο και σημαίνει «η στενωπός του ποταμού». Κατά τον 17ο και και 18ο αι., με την άφιξη νέων γάλλων εποίκων, η Πόλη του Κεμπέκ εξελίχθηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο, από όπου γίνονταν η αποστολή γούνας, ξυλείας προς τις ευρωπαϊκές αγορές. Στα μέσα του 18ου αι., ο πληθυσμός της Πόλης έφτανε τους 8.000 κατοίκους. Η Πόλη διέθετε ιερατική σχολή και νοσοκομείο, τα πρώτα που ιδρύθηκαν στην Βόρεια Αμερική.

Από το 1859 έως το 1865, η Πόλη του Κεμπέκ ήταν η πρωτεύουσα της Αποικίας του Καναδά, και το 1864 στην Πόλη πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνδιάσκεψη για την δημιουργία της Καναδικής Συνομοσπονδίας.

Σήμερα η Πόλη του Κεμπέκ είναι η πρωτεύουσα και το διοικητικό κέντρο της ομώνυμης επαρχίας. Στο προάστιο Σαιντ-Φουά (Sainte-Foy) έχει την έδρα του το Πανεπιστήμιο Λαβάλ καθώς και τρία ιδρύματα του Πανεπιστημιακού Δικτύου του Κεμπέκ: η Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης (Ιcole nationale de l'administration publique), το Εθνικό Ινστιτούτο Επιστημονικής Έρευνας (Institut national de la recherche scientifique) και το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο (Tιlι-universitι).

Η Πόλη του Κεμπέκ είναι γνωστή για το χειμερινό καρναβάλι της και για τον πύργο Φροντενάκ (Chβteau Frontenac), ένα ιστορικό ξενοδοχείο που δεσπόζει στην Παλιά Πόλη.

Μέσα στην Παλιά Πόλη ή λίγο πιο έξω, ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει καλοδιατηρημένα σπίτια που χτίστηκαν από τον 17ο έως τον 19ο αι., το επαρχιακό κοινοβούλιο(«Εθνοσυνέλευση») του Κεμπέκ (γαλλ.: Assemblιe nationale du Quιbec), το Εθνικό Μουσείο Καλών Τεχνών του Κεμπέκγαλλ.: Musιe national des beaux-arts du Quιbec) και το Μουσείο Πολιτισμού (γαλλ.: Musιe de la Civilisation). Αξίζει επίσης να επισκεφθεί κανείς την Παναγία του Κεμπέκ (Notre-Dame de Quιbec), τον πρώτο καθεδρικό ναό βασιλικού ρυθμού που χτίστηκε στην Βόρεια Αμερική. (

Νοτιοδυτικά του κάστρου της Παλιάς Πόλης και σε απόσταση περίπου 1 χλμ., βρίσκονται τα Πεδία του Αβραάμ, ο χώρος όπου στις 13 Σεπτεμβρίου του 1759 οι Γάλλοι ηττήθηκαν από τους Άγγλους με αποτέλεσμα η αποικία της Νέας Γαλλίας να πέσει οριστικά στα χέρια των τελευταίων.

Περίπου 15 χλμ. ΒΑ από την Πόλη του Κεμπέκ, βρίσκονται οι καταρράκτες Μοντμορανσί (Chutes Montmorency) και 30 χλμ. πιο ανατολικά, στο χωριό Μπωπρέ, βρίσκεται η εντυπωσιακή Βασιλική της Αγίας Άννας (Sainte-Anne-de-Beauprι), σημείο προσκυνήματος για πολλούς καθολικούς.

Πηγή : Κεμπέκ (πόλη) - Βικιπαίδεια

τα Διάβασα από την βιικπαίδεια και έφερα εδώ όσα θέλω να θυμάμαι για το ταξιδάκι μας..Βασικά πάμε να απολαύσουμε το Καρναβάλι και τα γλυπτά. Είναι σίγουρο ότι θα ξαναπάμε... Χωρίς το άγχος του τουρίστα λοιπόν χιχι

Σε μια τσάντα λοιπόν νερό για την διαδρομή τη φωτογραφική μηχανή και δυο βρακάκια μήπως και... χαχαχα

Άσχετο: Την πρώτη φορά που τσακώθηκα με την μητέρα μου και αποφάσισα να ανοίξω την πόρτα και να φύγω, πήρα ένα κιλοτάκι το έβαλα στο καλοκαιρινό μου φόρεμα και ξεκίνησα.. ούτε χρήματα ούτε τπτ άλλο... ε πήγα μέχρι την γωνία του σπιτιού και ξαναγύρισα μπουχαχα Χτύπησα την πόρτα, μου άνοιξε η μαμά μου και με ρώτησε "Που πήγες?" Μια βόλτα της απάντησα χαχαχα

Το παλιό μου παλτό έχει πανετοιμο το λευκό μας σύννεφο :)

Ένα μπανάκι το πρωϊ ζεστά ρουχαλάκια και φύγαμε ... για την ώρα πάω για ύπνο.. Το πρωί πρέπει να πάμε να πάρουμε και τους φίλους μας :)

Από τις πιο αγαπημένες μου δραστηριότητες (?) ε.. καλά όχι ακριβώς δραστηριότητες.. χμμ ψυχαγωγίες...

Πάμε πάλι...

Από τις πιο αγαπημένες μου ψυχαγωγίες είναι να ακούω μουσική μαζί με το παλιό μου παλτό. Μου αρέσουν αφάνταστα τα μουσικά του ταξίδια ...

Το άσπρο σύννεφο μας έχει ένα πάρα πολύ καλό στερεοφωνικό...

Σήμερα το απόγευμα βρεθήκαμε να πίνουμε καφεδάκι ... έξω από την καφετέρια ... μέσα στο άσπρο σύννεφο! Ο λόγος η μουσική.. Ακούγαμε το cd που έφτιαξε χθες το βράδυ ... μουσική της δεκαετίας του '80...

Θέλεις να παίξουμε ένα παιχνίδι ?

αμε... (λες και υπήρχε ποτέ περίπτωση να πω όχι στα παιχνίδια του χιχιχ)

Θα ακούμε το κάθε τραγούδι και θα λέμε τι μας θυμίζει...

μπουρδου μπουρδου...

χμμμ δεν μου θυμίζει κάτι συγκεκριμένο... να το χορεύω "μπλουζ" και κάποιος να μου ψιθυρίζει και να με φιλά στο λαιμό ...

κάποιος ή εγώ..

κάποιος... το τραγούδι με είχε συνεπάρει σα ναρκωτικό!!!!! Ήμουν πολύ ερεθισμένη για να θυμάμαι ποιος !!!

(τι φταίω αφού  μου ζήτησε να παίξουμε παιχνίδια χαχαχα)

Περάσαμε πανέμορφα... α... πήγαμε και φάγαμε σουβλάκια πριν τον καφέ... Στην "Αράχοβα"

Οι Έλληνες του Καναδά την σνομπάρουν την "Αράχοβα". Οι ξένοι όμως όχι .. το κρέας καλό, η τυρόπιτα ότι καλύτερο έχω φάει εδώ και ονομάζεται "τυρόπιτα" , η φέτα ΦΕΤΑ και όχι ασπρο τυρί... και.. η πίτα  ...τσου χάλια..... !!!

Ωραία πέρασε η Τσικνοπέμπτη μου! Προγραμματίζουμε εκδρομούλα... Στην πόλη του Κεμπέκ.. ¨Έχει αρχίσει το καρναβάλι εκεί... και ανάμεσα σε άλλες εκδηλώσεις είναι και το φεστιβάλ γλυπτών σε πάγο..

Είμαι πααααρα πολύ χαρούμενη που θα πάμε...:)

Είδα την νέα ταινία του Κάμερον χμμ καναδός ο Κάμερον :)

καμβάς η ζωή

μια στιγμή εδώ καληνύχτα γίνεται

σε ταυτόχρονη τροχιά εκεί καλημέρα

σα να φορούν τα λογάκια  σατέν νυχτικά ή πιτζαμάκια

στιγμή πιάνουν εδώ για την τρυφερή ζεστασιά που νανουρίζει

στιγμή  πιάνουν εκεί για την πρωινή δροσιά που ξυπνά

φιλί στο μέτωπο της καληνύχτας

να ρουφήξει κάθε πόνο της ημέρα

φιλί στην μυτούλα της καλημέρας

να γαργαλίσει κάθε χαμόγελο της ημέρας

 ίνες κέντημα σταυρό σε βελονιές

ίνες πλέξιμο λάστιχο σε μια καλή  μια ανάποδη

Καληνύχτα και καλημέρα σε αρμονία πλήκτρων

η ζωή μου  δεν ήταν συμμαζεμένη ως βαθιά συγκροτημένο άτομο (?)

Μαζέψαμε φωτογραφίες. Στιγμές όμορφες από τη ζωή μας εδώ. Τις στείλαμε σε αδέλφια και φίλους με μελάκι. Σα πεινασμένα πλασματάκια πήραμε τηλέφωνο για να μάθουμε αν τις έλαβαν και αν τις είδαν.

Η πρώτη αντιδραση ήρθε από τη Νόρα και τον Ιωσήφ.

Ακούσαμε το αρσενικό μου να φωνάζει από μέσα. Ουαου μπαμπά πρέπει όποσδήποτε να πάμε το καλοκαίρι στον Καναδά.

Ο πατέρας του του απάντησε Θέλουμε 3000 ευρώ... Τρεις χιλιάδες? Πρεπει να αρχίσουμε να μαζεύουμε!!!!

Η μικρή μου θεά Νόρα με ζήτησε στο τηλέφωνο. Με κλαψάριακη φωνούλα γεμάτη απόγνωση μου είπε. "μου λείπεις... μου λείπεις παρα πολύ... Δεν μπορώ..." Βρήκα την δύναμη να την ρωτήσω τι δεν μπορεί εκείνη και όχι τι αισθανομαι ότι δεν μπορώ εγώ.. Δεν μπορώ να μαζέψω τόσα χρήματα.. μου απάντησε....

Εμ γι αυτό της είπα αντί να μαζέψετε έσεις για 4 εισητήρια θα μαζέψουμε εμείς για 2.. και το καλοκαίρι θα έρθω...

Πως το φοβάμαι αυτό το καλοκαίρι.

Η πιθανότητα να μην τα καταφέρω να πάω είναι μεγάλη... και όχι γιατί δεν θα έχω μαζέψει τα χρήματα....Βαδίζω με μαθηματική ακρίβεια στο να τα απογοητεύσω... και αυτό με τρελαίνει λέμεεεεε

Ναι η ζωή μου είναι ένα ποτάμι.. έχω καταφέρει στην ηλικία που βρίσκομαι, και επειδή κατα κύριο λόγο είμαι συγκροτημένο άτομο (?) να θέσω το κανάλι ... αλλά την ταχύτητα του όχι... αυτή μου ξεφεύγει... άλλωτε κυλά αργά και άλλωτε ...

τσπ...

Εκείνο που έχω παρατηρήσει από τότε που ξεκίνησα να έρθω εδώ είναι πως εδώ στο "εξοχικό" γράφω συνέχεια για τα ψυχολογικά (?) μου Μαμαγίες.. τίποτε δεν περιγράφει συγκροτημένα(?) αυτό που θέλω να γράψω ...

...δεν ξέρω.... πραγματικά είμαι υπερβολική... Βλέπαμε τις φωτογραφίες ... τόσο όμορφες... τόσα καινούργια πράγματα όμορφα.. μα.. ακόμη...

βλακείες γράφω ... μήπως και να σταματήσω να γράφω ...Την να γράψεις άλλωστε μπροστά σε  ανατολή ή δύση του ηλίου..

Με -17 βαθμούς σε ένα ηλιολουστο σαββατοκύριακο αρχίζω να νιώθω πως καλά τα πήγα τους πρώτους μήνες της ζωής μου στο Καναδά .. προσπαθησα, ζορίστηκα, μα δεν ξέρω τι κατάφερα πραγματικά, ουσιαστικά και μέσα σου γιατί... γιατί δεν είμαι καθόλου συγκροτημένο άτομο στα συναισθήματα μου..

Στον Καναδά τον Ιανουάριο είχαμε 54 ώρες ηλιοφάνεια Αρνητικό ρεκόρ..

Σήμερα ήταν η "ημέρα της μαρμότας"  Η μαρμότα προέβλεψε πως θα έχουμε 6 εβδομάδες ακόμη χειμώνα ...

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΑΡΜΟΤΑΣ στις ΗΠΑ και τον Καναδά (Groundhog Day). Μετεωρολογικό έθιμο με πρωταγωνίστρια τη μαρμότα, ένα είδος σκίουρου. Αν το τρωκτικό βγει από τη φωλιά του και αποτύχει να δει τη σκιά του, εξαιτίας του νεφελώδους καιρού, ο χειμώνας σύντομα θα τερματιστεί. Αν η ημέρα είναι ηλιόλουστη και η μαρμότα δει τη σκιά της και μπει αμέσως στη φωλιά της ο χειμώνας θα παραταθεί για έξι ακόμη εβδομάδες. Υπάρχουν παρατηρητές του φαινομένου, που δίνουν ονόματα στις μαρμότες και καταγράφουν τα ποσοστά επιτυχίας των μετεωρολογικών προβλέψεών τους. Πάντως, έρευνα της Εθνικής Υπηρεσίας Κλιματικών Δεδομένων των ΗΠΑ έδειξε ότι οι επιτυχημένες προβλέψεις της μαρμότας δεν ξεπερνούν το 39%. Η «Ημέρα της Μαρμότας» (Groundhog Day) έγινε γνωστή παγκοσμίως από την ομώνυμη κωμωδία του 1993, που σκηνοθέτησε ο Χάρολντ Ράμις με πρωταγωνιστή τον Μπιλ Μάρεϊ. Από τότε η έκφραση Groundhog Day πέρασε στο αμερικανικό λεξιλόγιο και σημαίνει μια διαρκώς επαναλαμβανόμενη κακή κατάσταση.

Associated Press

Φιλ, ο «μετεωρολόγος» του Πανξατόνι

Σήμερα προσπάθησα να φτιάξω ένα κέϊκ ...

Ο φούρνος έχει δύο δυνατότητες ψησίματος πάνω ή κάτω.. όσες φορές έχω ψήσει κέϊκ και άλλα φαγητά έχω βάλει την κάτω θέρμανση..

ε.. σήμερα από λάθος έβαλα την πάνω... Η μυρωδιά κάτι διαφορετικό μου πρόδιδε. Το ρολόι έλεγε 15 λεπτά τουλάχιστον ακόμη.. και εγώ τεμπέλικα μαζευα τον ήλιο που μια εβγαινε και μια κρυβόνταν... καλά καλά θα σηκώθω αυθάδικη μυτούλα μου!!! :( Σχεδόν κάρβουνο από πάνω :(

Θα φάμε κέϊκ χωρίς σκεπή :(

Καληνύχτα....

ουπς... καληνύχτα :)

Άνοιξα τα μάτια μου και χίονιζε Τον έστειλα στο καλό . με φιλιά σε όλο του το προσωπο να τον κρατήσουν ζεστό.Μαζεψα το σπίτι. Μίλησα με τους φίλους μου

σήμερα το μεσημέρι φύσουσε τόσο δύνατα

σήμερα χιόνιζε τόσο πολύ

ευχόμουν ο αέρας να πάρει όλη μου την ένταση και τον εκνευρισμό...

Βυθίστηκα στην πράσινη πολυθρόνα της φωλιάς μας

Η πολυθρόνα μου, κρυφός θρόνος

άμαξα με τη φαντασία πόνι

βρέθηκα να δίνω διαταγές στον αέρα

μπράβος λυσσασμένος αλλά δούλος  στις ορέξεις μου

έπλεξα πλεξούδες τα νεύρα του κορμιού με κομμάτια πάγου

γερό μαστίγιο στα χέρια του δούλου το παρέδωσα

όλα άσπρα και η ένταση έπρεπε να

εξοντωθεί, κακιά μάγισσα να 

μαστιγώθει ...

με πήρε ο ύπνος στην πολυθρόνα..

λίγο πριν κλείσω τα μάτια όλα άσπρα

λίγο πριν σφραγίσω τα αυτιά ο δούλος

εκτελούσε λυσσασμένα τις εντολές μου ...

ήρεμη με βρήκε το παλιό μου παλτό κουρνιασμένη στην πολυθρόνα δίπλα στο παράθυρο...Παγωμένος από το κρύο... ζεστό απόγευμα, λίγα φρούτα για βραδινό ... ο αέρας πιστός ακόμη στις διαταγές μου...

λίγη μουσική

και καληνύχτα

Απαλή μέρα κύλησε ..

ώρες ώρες γελάω μαζί μου.. με ζόρισε ο καθηγητής των Γαλλικών ...  Δεν καταλαβαίνω λεμεεε είναι πολύ δύσκολο... και μου απαντά "αν καταλαβαίνεις το νόημα δεν είναι δύσκολο Μου αρκεί"  

έχει ένα τρόπο όμως αυτός ο καθηγητής ... με κατάλαβε και αυτός μάλλον... ότι γενικά δεν ζορίζομαι ... είμαι πολύ κακό παιδί μπουχαχα Το τι τραβάει το παλιό μου παλτό κάθε απόγευμα για να με τραβήξει στο μάθημα ...

Σήμερα το απόγευμα ήμουν στο κρεβατάκι μου ζεστά και χουχουλιαστα...

Ξύπνα 5¨:30 Εχουμε γαλλικά ...

τσου δεν θέλω...

σήκω ...

γιατί αφού δεν θέλω...

Δεν μπορώ να σε πιέσω αφού δεν θέλεις. θα παώ μόνος μου και στενοχωρημένος

ωωωω καλά...

μου αρέσει όταν του κάνω ναζάκια που δεν πιανουν και με τραβάει τελικά...

Ναζάκια είπαμε ε!!!! όχι τα μεγάλα μέσα ... χχιχιχιχι

Πάντως η καλύτερη μου στιγμή ήταν όταν με έπιασε από το χέρι στο δρόμο και χιόνιζε... και όταν του έγραφα στα γαλλικά (ω ναι στα γαλλικά) ραβασάκια γύρω στις 830 για να φύγουμε χιχιχι ίου ούτε αυτά έπιασαν... είναι σκληρός ...χιχιχι

Αλλο θέμα. Ελληνική μουσική .. Ρέμος... πάντα μου άρεσε χιχιχ

Είναι αυτό που με ανεβάζει στα ουράνια... είναι αυτό που με γοητεύει...είναι το συναρπαστικό ... να ξεφύγω από την αμοιβή!!!

Υποστηρίζω όπου μπορώ, όπως μπορώ, όσο μπορώ... καλά τα λόγια ... όμως η πράξη είναι που με συναρπάζει! Είναι το νοιάζομαι που γίνεται ουσιαστική βοήθεια !Είναι το αγωνίζομαι...

Σήμερα εντελώς τυχαία μου συνέβη! Άρπαξα την ευκαιρία πεινασμένη, στερημένη . Έδωσα τον καλύτερο μου εαυτό, όλο μου το πάθος, όλη μου την δύναμη !

και μετά ... "σας παρακαλώ μην μου δώσετε χρήματα γι αυτή την εργασία μου!.. Ανέβηκα για μια στιγμή στα  ουράνια...

Σήμερα γύρισα την πλάτη μου  στην υλική αμοιβή στην οποιαδήποτε αμοιβή...και όταν μου συμβαίνει αυτό, γητεύω το τέρας που έχω μέσα μου ... το εγώ μου ...

Άσχετο ... δεν είχα δει ποτέ Ν. Γύζης :)