ουρανός

καληνύχτα

Στο Μανιταρένιο Καστράκι :)

Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

ΤΟ ξωτικό της μονοκονδυλιάς ζει φυσικά στο μανιταρένιο καστράκι του. Το περισσότερο καιρό μπορείτε να το βρείτε εδώ στο Μόντρεαλ αλλά του αρέσει πολύ να ταξιδεύει στην Ελλάδα στην Ιταλία στη Γαλλία. 

Για το ξωτικό της μονοκονδυλιάς έχω γράψει πολλές φορές εδώ στο εξοχικό μου. Μας αγαπά και μας φροντίζει πολύ εδώ στην Μορεάλη και αυτό γιατί το παλιό μου παλτό το γνωρίζει πολλά πολλά πολλά χρόνια.  Όταν ήρθαμε σε αυτή την πόλη περάσαμε τα πρώτα Χριστούγενα εκεί. Από τότε έχουμε χουχουλιάσει ακρετά φορές στην φωλιά του.  

Στο μανιτερένιο του καστράκι βρεθήκαμε για άλλη μια φορά τώρα τελευταία. Συγκεκριμένα δυο φορές. Αν και το αποκλείω υπάρχει περίπτωση κάποιος να μην με πιστέψει πως είναι καστράκι 

όποτε. ...

20160815_201913 (1).jpg

φυσικά και είναι μανιταρένιο, δεν υπάρχει αμφιβολία με αυτό το γλυκάκι χαιρόμασταν την πανσέληνο 

20160815_213738.jpg


και μετά και μετά, την δεύτερη φορά, δηλαδή μόλις χθες  με αυτή  την γεμιστή πιπεριά 

20160827_214330.jpg


και με αυτό το φλιτζάνι καφέ 

20160827_222806.jpg


ανταλλάξαμε αγάπες και λογάκια πριν φύγει για την Ελλάδα. 


ααα ναι, το ξωτικό της μονοκονδυλιάς μου είναι λιονταράκι, γι αυτό όποιο  φίδι κολοβό νομίζει πως θα μου το κλέψει από την φαρέτρα της ζωής μου, είναι εξοφλημένο 

Σημείωση Αναφορικά με το ανθρώπινο είδος, φίδια κολοβά αποκαλούνται όσοι χαρακτηρίζονται από την συστροφή, φαγωμάρα και χαμέρπεια του φιδιού ενώ εξαπολύουν ύπουλο κτύπημα. Η εικόνα του αποκομμένου μέλους («κολοβό») παραπέμπει στον κομπλεξικό χαρακτήρα των ανθρώπων αυτών.

Καληνύχτα Μορεάλη μου :)



Η διαπλοκή στις μικρές κοινωνίες!

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016


Πιλοτήριο Πέμπτη 25


Το μικρό παιδί ! Αυτό το εγωιστικό πλασματάκι σε σχήμα καρδιάς που έχω μέσα μου. Η γνωστή/άγνωστη μικρή ξανθιά θεά. Η σκέψη της όλο στο παιχνίδι. Μέσα από το παιχνίδι μαθαίνει τις αντοχές τόσο τις δικές της όσο και του... καναπέ. Αλίμονο στο καναπέ όχι που δεν θα την αντέξει αλλά που θα την κοροϊδέψει. Στο παιχνίδι ενός παιδιού ένας καναπέ μπορεί να είναι καράβι, νησί, διαστημόπλοιο, φωλιά, ένα γρήγορο άλογο, ένα κάστρο, μια μηχανή του χρόνου ή ακόμη και μια καλοστημένη επιχείρηση που το μόνο "ντέφι" που ακούει να κουδουνίζει είναι της καρδιάς. ..


Πιλοτήριο Παρασκευή 26

Τσαντιλάκια! Νευράκια δηλαδή. Χθες μιλούσα με μια φίλη μου και μου έλεγε για τον "τσαμπουκά" του γιου της. Γελούσαμε. Θυμήθηκα την ανιψιά μου 4 μόλις χρονών να "μαλώνει" τον αδελφό της "γιατί δεν έχεις τραβήξει το καζανάκι; Που θα κάνω τσίσα μου εγώ; Πάνω στα δικά σου;" Μια άλλη φίλη μου κάποτε μου είπε πως ο γιος της μέσα στην εκκλησία μάλωσε εν ώρα λειτουργίας για γιαγιούλα που έκανε δεν έκανε το σταυρό της σωστά! "Δεν τον κάνουν γραμμή το σταυρό! Έτσι τον κάνουν" και μετά από λίγο... "Σε βλέπω πάλι γραμμή έκανες! Έτσι σου λέω τον κάνουν" Μου αρέσει να με μαλώνουν τα παιδιά, με βάζουν σε μια τάξη και μου μαθαίνουν πράγματα... 
14051729_881819501954213_8168826838141506976_n.jpg


Φτάσαμε Σαββατοκύριακο χωρίς πτήσεις ηρεμώ μέσα στην πόλη. Το ξωτικό της μονοκονδυλιά φεύγει για Ελλάδα Σήμερα το βράδυ θα μας χαρίσει μια ακόμη πανέμορφη βραδιά στο μανιταρένιο καστράκι της. 

Αύριο έρχεται από Γερμανία ένας περιπλανώμενος που προσπαθεί να βγάλει ρίζες σε ένα τόπο. Έρχεται για δεύτερη φορά στο Μόντρεαλ και ελπίζω να τα καταφέρει! 

Η Μορεάλη μου έχει βάλει στο μικροσκόπιο όλα τα φαίνεσθαι ... Μετά από 7 χρόνια παραμονής έχω άποψη. Οι μετριότητες δεν με συγκινούσαν ποτέ. Μου φέρνει ανακατουσούρα στο στομάχι ένας Άδωνις σε εγκαίνια γυμνασίου. Η διαπλοκή μπορεί να είναι εύκολη σε μεγάλες πόλεις ... σε μικρές όμως κοινωνίες κάνει πάταγο 

Πάμε για το Μανιταρένιο καστράκι του ξωτικού της Μονοκονδυλιάς μου :) 




Δεν είμαι ακόμη σίγουρη !

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Πιλοτήριο. 
Τετάρτη. Στα μισά της εβδομάδας. Πότισα τις γλαστρούλες στο μπαλκόνι μου σήμερα το πρωί. Δεν αντέχω τους θορύβους των έργων οδοποιίας, όλο το καλοκαίρι. Ελεος, η ομορφιά θέλει συνέχεια επισκευές!! Χαμένος χρόνος ή όχι? . Αχμμμ Έψαξα στο διαδίκτυο για την ομορφιά, διάφορα γνωμικά, αποφθέγματα, τα περισσότερα γύρω από την γυναίκα και πάλι έλεος. Γέλασα με ένα του Marcel Proust!! "Ας αφήσουμε τις όμορφες γυναίκες για τους άντρες που δεν έχουν φαντασία." ... μετά κόλλησα να διαβάζω για τον Proust... κόντεψε να μου καεί το φαγητό...

Λαλά 


Ήρεμη μέρα, να θυμηθώ να βάλω μέσα σε λίγες μέρες τον αλεξανδρινό μου. Δεν του αρέσει έξω το έχω καταλάβει. Πολύ φασαρία, φυσάει πολύ, ζέστη και υγρασία ...δεν του αρέσει το νιώθω. Θα τον βάλω μέσα στο διάδρομο για να βγάλει κόκκινα φύλλα μέχρι τον Δεκέμβριο. 

Είμαι λίγο στενοχωρημένη μου φαίνεται. Είναι κάποια πράγματα που έχω αμελήσει και δεν μου αρέσει αλλά σα να μην έχω την δύναμη να κάνω και αλλιώς.  Από την άλλη βλέπω και το παλιό μου παλτό που αγωνίζεται με λύσσα και τον θαυμάζω. Από κάτι προσπαθώ να ξεφύγω, νομίζω όμως πως δεν το κάνω καλά με αποτέλεσμα να με ρουφά πιο βαθιά. Ένα μέρος, έναν τόπο τον χαρακτηρίζουν οι άνθρωποι, νομίζω πως από τον Φεβρουάριο δεν μου αρέσει αυτή η πόλη. Δεν μου αρέσει όχι γι αυτούς που δεν γνωρίζω, δεν μου αρέσει για κάποιους που γνώρισα. Ακόμη είναι νωρίς για να πάω την οριστική μου απόφαση, ακόμη έχω την αίσθηση, νομίζω πως. 

Καληνύχτα Μοντρεάλ. 




Ημερολόγιο πιλοτηρίου 00001 :)

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

Να τα βάλω σε μια τάξη. Δεν μου αρέσει να είναι σκόρπιες οι σκέψεις μου. 


Από τον Ιούλιο πιλότος σε ιδιωτικό πια αεροπλάνο Ενα αεροπλάνο κατασκευασμένο από οπτικές ινές που φτάνει στα σύννεφα και πάνω του γαντζώνονται νότες και τραγούδια. Μια αδιάκοπη πτήση σε όλο τον κόσμο που για κάποιες ώρες βγαίνει από τον αυτόματο πιλότο και γίνεται ανεμόπτερο στα χέρια μου. 

Ημερολόγιο πιλοτηρίου λοιπόν 

και τώρα που έμαθα τους βασικούς ελιγμούς ξαναγυρνώ στο δικό μου μυστικό αεροδρόμιο εδώ στην καληνύχτα μου. Μεταφέρω καθημερινές σκέψεις, έτσι για να έχω κάτι να πω και εγώ μέσα σε έναν κόσμο που λίγοι ακούν και σιγουράκι εγω δεν είμαι από αυτούς αλλά προσπαθώ έντονα να...  


Ιουλιος 2016 

-Κραιπάλη! Μικρή στο αυτοκίνητο του πατέρα μου. Κάπου στην εθνική οδό, το ραδιόφωνο να παίζει, η μαμά και ο μπαμπάς να τραγουδούν, μπροστά μας ένα ανοιχτό φορτηγό φορτωμένο με καρπούζια, ζέστη και εγώ να ονειρεύομαι πως είμαι στην καρότσα του φορτηγού και με ένα μαχαίρι να σφάζω τα καρπούζια και να τρώω μόνο την "καρδιά του καρπουζιού" μεζές γλυκός χωρίς κουκούτσια. Καλοκαιρινό φρούτο ζουμερό όσο δεν πάει, καρδιά καρπουζιού με ..."sleeping bag και με καρπούζι να κάνουμε το γύρω των νησιών"...

-Καρδιά που χτυπά παράξενα μα τόσο γνώριμα. Σήμερα συνάντησα με την βοήθεια οπτικών ινών τον Αχιλλέα. Φίλος παιδικός που έχω να τον δω ... Να ήμουν 11, 12, 13, 14άρων χρονών. Μέλος της γνωστής παρέας της γειτονιάς εκεί στο αδιέξοδο. Τρέμω από συγκίνηση  γιατί μπορεί και να συντονιστεί σήμερα. Τόσο διαφορετικοί άνθρωποι. Διαφορετικές πορείες, διαφορετικά ακούσματα... 

-Το δεύτερο πράγμα που είναι σκέτη μαγεία στο Μοντρεάλ είναι η πρόγνωση του καιρού. Ειδικά όταν στο βραδινό δελτίο με την σιγουριά του "μάγου της φυλής", μας προειδοποιούν να πάρουμε ομπρέλα μαζί μας. Βρέξει δεν βρέξει εγώ και τραγουδώ και φιλί δίνω και αγκαλιά και περπατώ και χορεύω στον κόσμο μου. 

-Μου διαφεύγει κάτι. Τις περισσότερες στιγμές μου διαφεύγει μάλλον η ουσία, η πραγματικότητα, η αλήθεια. Εκεί μπερδεύομαι πιο πολύ γιατί  μάλλον δεν μου διαφεύγει τίποτε, όλα τα κατέχω αλλά και τίποτε, μου αρέσει όμως το ραδιόφωνο ως εκτόνωση. Γιατρέ μου είναι σοβαρό; 

-Έχω μια αλλεργία στα παράσιτα. Ο,τι απειλεί τις καθαρές κουβέντες. Ο,τι πιστεύει πως μπορεί να μονοπωλήσει. Αν είναι κακόηχο δεν θα τα καταφέρει Κακόηχες μπαλάντες τριγμών. Υπεύθυνα για τις ανεπιθύμητες μπαλάντες είναι τα παράσιτα. Ενοχλούν το αυτί μας και την ηρεμία ενός μουσικού ταξιδιού.

-Ωραίος ο μουσακάς όπως πρέπει διχως πατάτα  , να πω στη Μαίρη για το φερμουάρ, και αποκλείεται να βάλω αυτό το τραγούδι σήμερα. Σε γυναικοπαρέα μπορείς να ακούσεις να αναπτύσσονται ταυτόχρονα τόσα θέματα όσες και οι γυναίκες. Οι άντρες συνήθως χάνουν την μπάλα ομως κρυφακούν με μεγάλο ενδιαφέρον. Η   σκέψη της γυναίκας δεν είναι ένας πλανήτης είναι ολόκληρο ηλιακό. Νομίζεις πως δεν προσέχει τι λες γιατί είναι απασχολημένη ομως όλα τα ακούει. Ελβετικός σουγιάς ...

-Πράγματα που μας δροσίζουν, πράγματα που μας ζορίζουν. Η τζιτζιρέλα με δροσίζει. Γνωριστήκαμε στην Καναδική πρεσβεία στην Ελλάδα και η σχέση μας ένιωσε τον "μεγάλο έρωτα" στο Μόντρεαλ. Το τζίτζερ από την άλλη με ζορίζει. Δεν μου αρέσει καθόλου. Αν μου πεις για τσάι, παγωμένο ή ζεστό, το λατρεύω. Αρκεί να μην έχει γέψη ροδάκινου. Το ροδάκινο όμως το λατρεύω φρούτο ή σορμπε, ή γιαουρτάκι Αλλά πράγματα μας δροσίζουν άλλα μας ζορίζουν ... 

-Πρίζεται ο εγκέφαλός μου καμιά φορά. Ποιότητα! Η έννοια της ποιότητας είναι ζωντανή και διαρκώς μεταβάλλεται. Διάβασα και 100 διαφορετικές έννοιες Ο λόγος σαπίζει καταναλώνεται. Ημέρα για την "προώθηση και την ποιότητα της Ειρήνης" ...

-Boycottage! Κατά το Διεθνές δίκαιο,το Boycottage χαρακτηρίζεται ως ειρηνικό μέτρο πίεσης. Φτάνει κάποια ώρα της ημέρας, εκεί γύρω στις 4 (άντε καλά 2 με την προετοιμασία) που πιέζω ειρηνικά  όλα τα μεγάλα ή και μικρά προβλήματα της ζωής, της καθημερινότητας. Είναι εκείνη ακριβώς η στιγμή που σαν ένα σαλιγκαράκι αντί να χωθώ στο σπιτάκι μου, ρουφώ όλη την φρεσκάδα, το χυμό, την γλύκα μιας κατακόκκινης φράουλας.

-Φατσα. Φατσούλα Φατσοβιβλίο. "Κάνε μια κοινοποίηση να μαζέψουμε άτομα". Η μαλούμα μου έλεγε  πως είμαι "μεγάλος ζήτουλας". Από μικρή άνοιγα διάπλατα τα ματάκια μου και ... ζητούσα. Ελάττωμα που το γνωρίζω και του έχω περάσει χαλινάρια.  Και ξαφνικά πέφτω στα "σκληρά" του φατσοβιβλίου!!! Μέχρι και "ζωές" μπορώ να ζητήσω. 

-Είμαι μέσα του! Συγκεκριμένα νομίζω πως χώθηκα εκεί μέσα σε αυτό το ραδιόφωνο σε ηλικία 3 χρονών. Το μεγάλο ραδιόφωνο του παππού δεν έπαιζε πια. Ήταν όμως στην βιβλιοθήκη στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς. Έβαζα μια καρέκλα μπροστά και του μιλούσα καθώς πατούσα τα κουμπιά. Τσακ πήγαινε η βελόνα πιο κάτω, μιλούσα και μετά τσακ άλλο κουμπί. Μια μέρα χώθηκα μέσα. Από τότε μιλώ και βάζω τραγούδια. Μικρόβιο ραδιοφώνου.

-Φιλί. "Πρώτα κάνεις τα ματάκια σου έτσι ... και μετά σουφρώνεις τα χειλάκια σου έτσι " Η πιο διάσημη ατάκα κάβουρα σε γοργόνα. Λατρεύω τον Σεμπάστιαν. Καβουράκια είναι και όλα τα νέα τραγούδια που καταφτάνουν στο Creekmusicradio.com Φαντάσου η κυρία Καβουρίνα είναι η Ελληνική δισκογραφία, πετά τα καβουράκια στου γιαλού τα βοτσαλάκια και εμείς οι ραδιοφωνατζίδες (οπως λέμε παγωτατζίδες) αναλαμβάνουμε να ακουστούν. Η μαγεία. 

-Κλαψιάρα. Είμαι κλαψιάρα. Στο τσεπάκι το έχω. Άλλες φορές από νεύρα, άλλες από πόνο, άλλες από χαρά, άλλες από λύπη, α ναι... και σε ταινίες όπου αυτός την φιλά με πάθος επιτέλους !!!! Όμως το κλάμα που έκανα όταν βρέθηκα σε μια επίδειξη δελφινιών δεν κατάφερα μέχρι τώρα να το αποκρυπτογραφήσω. Ο τρόπος που επικοινωνούν είναι συναρπαστικός "ρουφούσαν όλη μου την ύπαρξη" ...

-Σου αρέσουν τα μακροβούτια; Η πρώτη φορά που έκανα μακροβούτι σε λίμνη ήταν μοναδική εμπειρία. Λίμνη βαθιά και μεγάλη μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι σου, νερό πεντακάθαρο, καλοκαίρι, βροχή και ... βουτιά! Μέχρι εκείνη τη στιγμή πίστευα πως τίποτε δεν μπορεί να συγκριθεί με το μακροβούτι σε αλμυρό νερό. Τώρα γνωρίζω πως αρκεί μια μικρή ώθηση, μια μικρή προσπάθεια να ξεκολλήσεις από τη στεριά. 

-Ρυθμός! Κάθε άνθρωπος έχει τον ρυθμό του. Είναι γεμάτος από προσωπικούς ρυθμούς, εργασίας, χαράς, χαλάρωσης, έρωτα, ψυχαγωγίας, ανάπτυξης, υπομονής, εκνευρισμού.  Ανιχνεύω τους εσωτερικούς ρυθμούς μου. Δείχνουν μουσική, τραγούδια, ήχους από τη φύση, τους χτύπους της καρδιάς μου. Πρόκληση να συντονιστώ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ με όσους περισσότερους ανθρώπους μπορώ, σε ένα τραγούδι! Πάμε σε ό,τι και αν κάνετε, όπου και αν βρίσκεσθε 

-Σαββατοκύριακο! Με πιάνει μια χαρά, κάτι από μέσα μου χοροπηδά. Είναι αυτό το καρδιοχτύπι λίγο πριν από κάτι που θα σε βγάλει από την ρουτίνα της καθημερινότητας. Μερικές φορές έχει να κάνει με την σωματική υγεία και άλλες με την ψυχική. Μια εγχείρηση, μια εξέταση, ένα αποτέλεσμα, ένα Σαββατοκύριακο, οι γιορτές, οι καλοκαιρινές διακοπές .  Βάζεις κάτω χάρτες, χάρακες, μοιρογνωμόνια και χαράζεις διαδρομές, στρατηγικές! .. Αυτό το "δεν έχω σχολείο "! Φοράω κάτι άνετο, κάτι ελαφρύ, στο σώμα, στο μυαλό, στη διάθεση και ξεκινώ να γεμίσω τις "μπαταρίες" μου, να κερδίσω αυτό που είχε νικήσει".

<br>
Αυγουστος 2016

-Ραστώνη. Ωραία λέξη, δείχνει ένα κάποιο μορφωτικό επίπεδο. Λίγο ποιητική, λίγο δυναμική, ταιριάζει γάντι σα μαγιό στο κορμί του καλοκαιριού. Ραστώνη του καλοκαιριού! Αύγουστος! Είμαι γεννημένη τον Αύγουστο μέσα στην ραστώνη του καλοκαιριού ... ας μην γελιόμαστε ραστώνη σημαίνει τεμπελιά ...ωωω ναι είμαι ο ορισμός της τεμπελιάς....

-Δροσιά! Για να είμαι δροσερή πρέπει να με ποτίζεις. Για να με ποτίζεις πρέπει να έχεις νερό. Ο κύκλος του νερού είναι ένα θαύμα της φύσης. Μια φίλη μου έστειλε μια φωτογραφία ένα τόσα δα καρπουζάκι που μόλις έκανε την εμφάνισή του στο φυτό. Θέλει συνέχεια ήλιο, και πολύ νερό. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρει. Φυσικά αν τα καταφέρει θα ζήσουμε "μεγάλες στιγμές" Αλλιώς θα σβήσουμε την δίψα μας σε ένα αγορασμένο έτοιμο δροσερό καρπούζι. Μυστικό. Οι "μεγάλες στιγμές" μας ποτίζουν. Μπορεί να είναι ένα χαμόγελο, μια καλή κουβέντα, ένα λουλούδι, ένα καλομαγειρεμένο φαγητό, μια βόλτα στο πάρκο, μια γκάφα μας, μια βοήθεια σε ένα άγνωστο, ένα τραγούδι,  ένα τραγούδι ένα τραγούδι ... 

-Αγώνας επιβίωσης, αγώνας, άγω. O  "αγώνας επιβίωσης"  όπως τον ζούμε σήμερα δεν είναι μόνο για την εξασφάλιση τροφής. Ο κοινωνικός ανταγωνισμός εκτός από το άγχος, προκαλεί και ορισμένα δυσάρεστα φαινόμενα, όπως είναι η εκτόπιση και περιθωριοποίηση των αδύναμων. Αγω=οδηγώ, φέρνω, κατευθύνω. Ο λαγός και η χελώνα. Και η χελώνα εκμεταλλεύεται την αδυναμία του λαγού και τον νικά. Η Χελώνα και το σαλιγκάρι. Θα οδηγούσε η χελώνα, το σαλιγκάρι στη νίκη για να μάθει όσα έμαθε και αυτή από την νίκη της ή άνετη θα  πάρει όλο χαρά  πρώτη θέση και πάλι? ... Είναι τόσο χαρούμενο το σαλιγκαράκι που κατάφερε να τερματίσει που πραγματικά η νίκη στον αγώνα του είναι αδιάφορη. 

-Οργασμός. Ο οργασμός είναι μια ιδιαίτερη ψυχική και σωματική κατάσταση, από το αρχαία λέξη οργάω - οργώ.  Ως άνθρωπος είμαι πάρα πολύ τυχερή. Στο κόσμο υπάρχουν γυναίκες που τους τον απαγορεύει, η θρησκεία, η κοινωνία, κλπ. Ο οργασμός στη ζωή μου, είναι πάντα (σε κάθε μορφή χιχιχι) μια έντονη δραστηριότητα με συγκεκριμένο σκοπό. Συγκεντρώνομαι στο "συγκεκριμένο σκοπό" για να έχει νόημα και αξία η δραστηριότητα μου, με αυτό το τρόπο ο οργασμός γίνεται γόνιμος. 

-Ταξίδια. Σε ποιον δεν αρέσουν!! Τέλος πάντων εμένα μου αρέσουν πάρα πολύ. Είμαι από τους πιο συνεργάσιμους συνεπιβάτες και τρανούς διπλωματούχους ΣΥΝ-οδηγούς. Μέσα στους στόχους μου είναι και ένα ταξίδι στο Βόρειο Σέλας. Η φαντασία του ανθρώπου σε ότι δεν μπορεί να εξηγήσει η λογική είναι ένα από τα πιο μυστηριώδη ταξίδια για μένα. Ας πούμε, οι Ινδιάνοι του Καναδά  πίστευαν πως το Βόρειο Σέλας ήταν οι τεράστιες φωτιές που άναβαν τα ουράνια δαιμόνια όταν μαγείρευαν φάλαινες για να φάνε!" Στη δική μου φαντασία τώρα προστέθηκε και μια νέα εικόνα. Να βλέπω το Σέλας να χορεύει στον ουρανό και ταυτόχρονα να κάνω εκπομπή... ε όπως και να το κάνουμε ... είναι σκέτη...σσσσσΤ 

-Ψωνάρα! Ναι είμαι. Προσπαθώ να μην το δείχνω αλλά η χαρά δεν με αφήνει. Όλοι ήμαστε λίγο έως πολύ, το φατσοβιβλίο αυτή η πανέξυπνη μηχανή εγκεφάλου το έχει ανακαλύψει. Έτσι ακόμη και αν κάποιος θέλει να κρύψει το ψώνιο του, η χαρά του φατσοβιβλίου δεν τον αφήνει. Κάτι σας είπα τώρα χαχαχαχα Απλώς ως αυθεντική ψωνάρα, είναι πααααρα πολύ δύσκολο να μαζεύω τα μυαλά μου. Η μεγαλύτερη χαρά μου είναι όταν ανοίγουν όλα τα παράθυρα του μυαλού μου και μπάζει από παντού.... ειδικά σήμερα που βοηθά και η ζέστη τα πράγματα έχουν ξεφύγει σε ανεμοθύελλα ...

-Ειρωνεία! Εχω φάει από την μαλούμα το "ξύλο της αρκούδας" (να το πω στο διαφημιστικό μας τμήμα), γιατί μικρή ήταν το αγαπημένο μου άθλημα. Με το θείο όμως ως μέγα μάστορα στην ειρωνεία, έμαθα στην εφηβεία πως να την αντιλαμβάνομαι στους γύρω μου και να την καταπολεμώ. Η ειρωνεία όσο και αν φαίνεται παράξενο δεν εξουδετερώνεται με ειρωνεία. Θέλει μια γερή δόση αυτοσαρκαστικού χιούμορ, αμέσως μετά μια ωμή αλήθεια και στο καπάκι μια ερώτηση που ξεκινά με "Αλήθεια, πιστεύεις πως... μπλα μπλα μπλα" Έτσι νομίζω πως ανοίγεις την πόρτα της ειρωνείας και περνάς στο διάδρομο της πληγωμένης καρδιάς. Η ειρωνεία είναι η ασπίδα μιας ευαίσθητης καρδιάς...πσσσ τι έγραψα πάλι !!!Γράφω γράφω... "σιγά τον πολυέλαιο ρε ξανθιά " ...

-Καλοπέραση! Όταν πραγματικά θέλω να καλοπεράσω, τότε κλείνω κάθε πηγή πληροφοριών. Δημιουργώ με τις επιλογές μου ένα τείχος προστασίας, ένα κέλυφος και χουχουλιάζω στην ασφάλεια αυτών που έχω ακόμη και να αυτό που έχω ένα ένας μεγάλος αγώνας επιβίωσης. Είναι σχεδόν ακατόρθωτο να βομβαρδίζομαι συνέχεια με πληροφορίες και ταυτόχρονα να μπορώ να ζω αυτό που έχω. Μπορώ να το εκτιμήσω αλλά για να το χαρώ να το απολαύσω, να νιώσω την ευλογία του, πρέπει να συγκεντρωθώ απόλυτα σε αυτό. Να μην το συγκρίνω με τίποτε ούτε ανώτερο ούτε κατώτερο. Είναι η στιγμή που ο εγκέφαλος θα πρέπει να κάνει την υπέρβαση. "Γέψη δεκαπενταύγουστου" απλά πράγματα...  "Δεν εταφράζεται" ...

-Αϋπνία! Όχι δεν υποφέρω από αϋπνίες. Από μικρή όπου με βάλεις, βολεύομαι και κοιμάμαι. Τον Μορφέα τον λατρεύω. Κάποιοι λένε πως είναι χάσιμο χρόνου της ζωή μας. Εγώ πάλι ακούω εκείνα τα χειροκροτήματα, πως όλα καλά καμωμένα και ... κοιμάμαι. Είναι ο ύπνος του δικαίου,  ο ύπνος του μακράν νυχτωμένου, ... τι να πω! Ευτυχώς όμως ΜΙΑ νύχτα χρόνο, το βιολογικό μου ρολόι δείχνει "Δεν νυστάζω"!. Είναι μια άσχετη νύχτα, ήρεμη, ξαπλώνω ..."Δεν νυστάζω". Είναι η δική μου νύχτα που θα απολαύσω "του Λόγου τη Σιωπή", "του ύπνου τη ζωή" (πσσσ πως τα λέω έτσι ) στο σπίτι, στον ουρανό, στους δρόμους. Είναι η νύχτα που θα πρέπει να κάνω ησυχία για να μην την πληγώσω μέχρι να δω τον ήλιο να τεντώνεται, να φτιάχνει καφέ, και να ξυπνά ένα ένα τα χρώματα της γης. Μια φορά το χρόνο μένω 24 ώρες ξύπνια δίχως να νυστάζω, δίχως να γκρινιάζω.... 

-Ξιπασιά, υπεροψία, η έπαρση, ο κομπασμός, αλαζονεία. Η πολύ μεγάλη ιδέα που έχω για τον εαυτό μου. Όταν είμαι υπερήφανη παραπάνω από όσο θα έπρεπε γιατί η ιδέα που έχω για τον εαυτό μου δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Μπρρρρ ανατριχιάζει η επιδερμίδα μου και μόνο στη σκέψη αυτής της "λήθης". Ο αλαζόνας είναι ένα βήμα μόνο απόσταση από τον αδίστακτο. Ως αδίστακτη θα μπορούσα να έχω λιώσει πολλά σκουλήκια στη ζωή μου. Δεν θα άνοιγαν όμως τρύπες στο έδαφος για να ποτίζονται εύκολα οι ρίζες μου.  Όταν νιώθω πως χάνω την πραγματικότητα στρέφομαι προς τις ηλικίες 18-25. Οι άνθρωποι σε αυτή την ηλικία είναι σκληροί κριτές, αναζητούν το αυθεντικο, μάλιστα έχουν και μια λέξη που την χρησιμοποιούν κυρίως ειρωνικά  "αγέρωχος"....

-Υποκρισια, διπροσωπία. Ως σπορ δεν το κατέχω. Εννοώ ως ο Παπίας Ιωάννης Χανδρινός των βυζαντινών χρόνων, σκληρός, ύπουλος και ψεύτης που οταν ανέλαβε τα καθήκοντά του διέβαλε πάρα πολλούς υπαλλήλους του παλατιού στον αυτοκράτορα. Οταν τον ρωτούσαν βουρκωνε και έλεγε «Είσαι ο καλύτερός μου φίλος», «Πώς μπορούσα να πω εναντίον σου στον αυτοκράτορα;». Αααα ναι ξέχασα και μια λεπτομέρεια εκτός από υποκριτής, σκληρός, ψεύτης ήταν και Ευνούχος χοχοχοχο. Από κει και πέρα... ε και λίγο υποκρίτρια θα γίνω και λίγο διπρόσωπη άμα τύχει αλλά... πα πα πα πα ως άθλημα δεν έχω καλές επιδόσεις ...

-Παιδικοί Φίλοι. Σε αυτή τη σχέση κατοικεί πάντα το καλοκαίρι. Εξελισσόμαστε με τα χρόνια. Περνούν οι εποχές. Στο Μόντρεαλ αρχίζουν τα σχολεία. Προετοιμάζομαι να πάω και φέτος νηπιαγωγείο. Χθες μίλησα με έναν από τους πιο δυνατούς παιδικούς μου φίλους. Μέσα σε ένα καλοκαίρι γίναμε φίλοι, οι γονείς μας μας έστελναν καλοκαιριάτικα σε φροντιστήριο αγγλικών. Ε και? Για μας ήταν ευκαιρία για παιχνίδι. Είχα να του μιλήσω πάνω από 20 χρόνια. Μιλούσαμε και όλα ήταν καλοκαίρι μέσα μας. Είμαι πλέον σίγουρη ... οι παιδικοί μας φίλοι θα είναι πάντα το καλοκαίρι μας ...

ουφ από δω και πέρα θα μπούμε σε μια σειρά συγκεντωμένες, μια φορά την εβδομάδα λέω 
καληνύχτα Μορεάλη μου :)

Πρόσφατα Σχόλια