καληνύχτα

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009 23: 10

Δεν μου αρέσει το μετρό εδώ. Νιώθω πως δεν έχει αέρα. Για να επιβιώσω πρέπει να μετατρέψω τον εαυτό μου σε μυρμηγκάκι! Είναι εύκολη διαδικασία. Αν υπήρχαν και κυλιόμενες σκάλες στο μετρό ίσως να ήταν πιο εύκολα.. Αυτές οι σκάλες με κουράζουν πολύ....

Όμως υπάρχει μια ολόκληρη πόλη στο κέντρο κάτω από τα μεγάλα εμπορικά.. Στην plaze des arts έχουν αρχίσει είδη να τη στολίζουν ... ψεύτικο χιόνι, Χριστουγεννιάτικες διακοσμήσεις, καιιιι ένα συντριβάνι ... μια πλατεία φτιαγμένη από ξύλο που θυμίζει πέτρα..

Εκεί μέσα λοιπόν χωθήκαμε δύο μυρμηγκάκια και αρχίσαμε να ζούμε ένα παραμύθι παιδικό. Σα μικρά παιδιά χαζεύαμε το συντριβάνι. Ένας πίδακας ξαφνικός έφτανε μέχρι την οροφή της υπόγειας πόλης Τουλάχιστον 10 μέτρα ύψος....μια ψηλά ... δύο πιο ψηλά...τρία άγγιζε την κορυφή καιιιι φλουπ εξαφανίζονταν για πολύ ώρα

Στις τέσσερις γωνίες σε κολώνες είχε και αγάλματα... πολύ όμορφα, με ρούχα μιας άλλης εποχής... εκεί γύρω στο 1910 νομίζω .. μα μπορεί και να κάνω λάθος ....

Όμορφα περάσαμε σήμερα τα δύο μυρμηγκάκια με εμένα να έχω κεφάκια..Και όταν η θεά έχει κεφάκια όμορφα παραμύθια σκαρώνει ... Το παλίο της παλτό βάζει να βγάζει φωτογραφίες με το κινητό (θεε μου πόσο τον ενοχλεί η κακή ποιότητα των φωτογραφιών και τον κάνει να γκρινιάζει κάθε φορά ιχιχι)

Να βγάλεις και τα αγάλματα !

Δεν θα βγούνε καλά ...

Θα βγουν...

Δεν βγήκαν... είχε δίκιο χιχιχι Τα δικά μας τα φιλιά και οι φωτογραφίες όμως είναι παραμυθένιες πραγματικές χιχιχι

Λίγο πιο κάτω φτιάχνουν και ένα τεράστιο γραφείο ... με μια τεράστια καρέκλα και τεράστια βιβλιοθήκη με τεράστια βιβλία...χοχο μάλλον για κάποιον τεράστιο χοντρούλη χοχοχο

Για να φανταστείτε το κεφάλι μου φτάνει στο πάνω μέρος του πρώτου ραφιού!

Όμορφα περάσαμε τα δύο μυρμηγκάκια... τον ένιωσα να γίνεται παιδί χιχι σίγουρα χιχιχι ... γιατί πήγε να δει αν ανοίγει αυτό το τεράστιο βιβλίο!!!! Ενα παιδάκι μυρμηγκάκι...

περίεργα Χριστούγεννα έρχονται στη ζωή μας φέτος... θέλω να είναι διαφορετικά

χμμμ σκέψεις στο μυαλό μου... χεχεχε για να ξεφύγουμε από αυτό το παραμύθι χεχεχε και να χωθούμε σε ένα πιο πραγματικό χεχεχε

σκέψεις χιχιχιιχιχ (ωχ για το παλιό μου παλτό χιχιχι)

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009 01:20

Η Πάχνη ή Παγετός είναι το φυσικό φαινόμενο κατά το οποίο οι υπάρχοντες υδρατμοί στην ατμόσφαιρα πλησίον του εδάφους συμπυκνώνονται κατ΄ ευθείαν σε μικροσκοπικούς παγοκρυστάλλους χωρίς προηγουμένως να υποστούν υγρή κατάσταση, που καλύπτουν κάθε αντικείμενο. Έτσι κατά μεν την διαδικασία δημιουργίας χαρακτηρίζεται Μετεωρολογικό φαινόμενο κατά δε στο χώρο που συμβαίνει "ατμοσφαιρικό φαινόμενο".

Ο παγετός σχηματίζεται τις αίθριες νύκτες του Χειμώνα συνήθως κατά τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο όταν βεβαίως δεν υφίσταται άνεμος και όταν δεν υπάρχουν σύννεφα. Έτσι υπό αυτές τις συνθήκες η επιφάνεια του εδάφους ακτινοβολεί θερμοκρασία στην ατμόσφαιρα με συνέπεια βαθμηδόν να παγώνει, ομοίως και το χαμηλότερο στρώμα αέρος που έρχεται άμεσα σε επαφή μ΄ αυτή. Τα μόρια των υδρατμών λοιπόν που υφίστανται σ΄ αυτό το πολύ χαμηλό ύψος στρώμα της ατμόσφαιρας, της τροπόσφαιρας, αγγίζοντας τις ψυχρές επιφάνειες των σωμάτων αρχίζουν να συμπυκνώνονται και να κολλούν σ΄ αυτές έλκοντας και άλλα μόρια υδρατμών. Επειδή όμως η θερμοκρασία αυτή της συμπύκνωσης είναι κάτω από το 0° C οι υδρατμοί από την αέρια μορφή των σχηματίζουν κατ΄ ευθείαν μικροσκοπικούς παγοκρυστάλλους. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται Πάχνη. ή Παγετός

Γυρνούσαμε από τα γαλλικά...Αυτές οι επιστροφές μας στη θαλπωρή του σπιτιού μας είναι μια καινούργια νότα...

Κοιτα πως γυαλίζουν τα φύλλα....

Πάγος... πρόσεχε γλιστράει!!!

Οχι δεν γλιστράει... μα είναι τόσο λεπτά αυτά τα διαμαντάκια πάνω στα  ξεραμένα φύλλα στη γη...

Εγώ γλιστράω... πρόσεχε...

μπααα εγώ δεν μπορώ να κάνω πατινάζ....χσσσ ...μπααα δεν γλιστράω...μα λάμπουν όλα ... πραγματικά κάποιος τα ραντισε διαμαντόσκονη...

Αυτό σημαίνει πως έχουμε λιγότερο από μηδέν βαθμούς...

Δεν κρυώνω καθόλου...νιώθω τις καύσεις του κορμιού μου...

Είναι γιατί δεν φυσάει καθόλου...Κοιτά πάνω στις οροφές των αυτοκινήτων....

Θέλω να το αγγίξω...

Μη.... το αυτοκίνητο έχει συναγερμό...

Μα θα το κάνω πάρα πολύ απαλά...μμμ εκπληκτική αίσθηση....

Καληνύχτα Πάχνη μου :)

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2009 23: 50

Σήμερα ένιωσα στα ματάκια μου μια σπίθα.

Η Πασχαλίτσα μου μου είπε για ένα "καφέ" κυρίως για μικρά παιδιά. μάλλον. Είναι ένας χώρος λέει κάπου-θα το ψάξει- όπου μπορείς να πας με τα παιδιά σου να απολαύσεις τον καφέ σου και να τα αφήσεις να δημιουργήσουν με πηλό. Δεν ξέρουμε ακόμη λεπτομέρειες...αλλά η ιδέα έκανε τα ματάκια μου να λάμψουν. Θα το ψάξουμε και σίγουρα μια φορά θα πάμε... :)

Με συναρπάζει η ιδέα να πιάσω ξανά αυτό το υλικό ... να δημιουργήσω κάτι, να το ζωγραφίσω, να μου το ψήσουν και να μου το παραδώσουν ...

Η φαντασία μου άρχισε να καλπάζει....την ένιωθα στα ματάκια μου.. πηλός, χρώματα... χχιχιχι

Η Πασχαλιτσα μου... μια καινούργια φίλη.... που με βοηθάει να πετάω στον ουρανό και να φτάνω σε αυτάκια...και σίγουρα θέλει να μου μάθει τις κρυφές όμορφες γωνίες της πόλης...:)

Πολλά δεν θα γράψω ακόμη για την Πασχαλίτσα μου ...γιατί κατά βάθος μου λείπει η καλύτερη μου φίλη... ο καφές της.... μιλήσαμε σήμερα στο τηλ...αισθανόμουν πως μου έλειπε αυτή η τόσο άνετη σχέση... αλλά χάρηκα αφάνταστα που την άκουσα να μου λέει πως τα αποτελέσματα της βιοψίας έδειξαν πως ήταν μια καλοήθης σύναξη κυττάρων στο στήθος της....:)

Να γράψω και κάτι ακόμη έτσι για καληνύχτα... Σίγουρα από τότε που ήρθα εδώ αποσυναρμολογήθηκα ... μα σιγά σιγά μου αρέσει που συναρμολογώ όλα τα  κομματάκια της καρδιάς μου ... σπίθα με σπίθα....

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2009 23:10

Πολύ λίγα τα πράγματα που έκανα σήμερα... ένα ψητό κατσαρόλας λεμονάτο και ρυζάκι... άντε έβαλα στο πλυντήριο και μερικά ρούχα....

Ενιωθα μια κούραση ... είπαμε να μην πάμε στα γαλλικά και να ξαπλώσουμε Τελικά βολευτήκαμε στο καναπέ και μας πήρε ο ύπνος...

Πολύ λιγα πράγματα έκανα σήμερα... μια καλησπέρα στην μαμά και λίγο μπουρδου μπουρδου με φίλους...

Στην εφημερίδα έδω λένε πως δεν είμαστε αρκετά πιεστικοί στους δύο μεγάλους βρομιάρηδες  του κόσμου που πάλι δεν τα βρήκαν... και φυσικά ο λόγος που δεν είμαστε πιεστικοί ήταν γιατί και εμείς ως χώρα ε... βρωμιάρηδες μεγάλοι είμαστε...

και πραγματικά πολύ λίγα πράγματα έκανα σήμερα  νιώθω μια κούραση ....

αλλά αυτό το άκουσα Πως στο Βανκούβερ αντί να χιονίζει βρέχει και στις πίστες έχουν χάσει δύο μέτρα βάθος χιονιού... καλό πάθημα θα ήταν....

Δεν μου αρέσει και πολύ σήμερα η μέρα μου γιατί δεν είναι που δεν έκανα πολλά πράγματα

...αλλά που δεν είχα όρεξη και αυτά τα λίγα να κάνω....

έψαξα και για τραγούδι σήμερα αλλά δεν μου άρεσε κανένα...

χμμ αύριο στη Ελλάδα είναι 17 Νοεμβρίου ε? Ο τίτλος είναι τυχαίος, αναφέρεται στην 16η Νοεμβρίου . Μην έχουμε γκρίνιες γιατί πραγματικά δεν τις αντέχω αυτές τις μέρες ...

Καληνύχτα ανούσια μέρα μου :)

Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2009 11: 10

Η γεύση της ημέρας...αλμυρή...

Ξύπνησα με την πίστη πως ότι και αν συμβεί έχω τη δύναμη να το αντιμετωπίσω....μάζεψα λογάκια και χαμόγελο για καύσιμα... καφές πάντα ζεστός...

Οι θετικοί άνθρωποι μαζεύουν δυνάμεις, ελέγχουν αντοχές και.. εμπιστοσύνη στο καλό των προθέσεων! Ο ορισμός του θετικού ανθρώπου όμως δεν ξέρει τι σημαίνει αρνητισμός ....εμπιστοσύνη στην ύπαρξη καλών προθέσεων...πάντα ... μα πάντα όμως...

Κανόνισα την ταχύτητα μου, τις δυνάμεις μου, και χώθηκα σε μια στροφή χωρίς να κοιτάξω πινακίδες... εμπιστοσύνη μόνο στα λάστιχα μου έτσι και αλλιώς το δρόμο τον έχω επιλέξει εδώ και πολλά χρόνια...

Σήμερα είχε γενέθλια το μέγα θηλυκό μου... άγριο, ατίθασο, έφτασε τα 6 χρόνια ζωής...

Είμαι σίγουρη πως στην ζωή μου δεν πρόκειται να μου χαριστεί ποτέ...εκτός αν την τσακίσω με τους λυγμούς μου ...

Χρόνια πολλά Νορίτα μου... μπουρδου μπουρδου... τι δώρα πήρε... η γιαγιά θα κοιμηθεί εκεί και η χαρά της ήταν μεγάλη... 

Ωχ Νορίτα ο θείος μου τραβά το τηλεεεεεε...

Γειά σου Νόρα Χρόνια πολλά!

Γιατί πήρες το τηλέφωνο από τη θεία Μάνια..

Για να σου πω και εγώ χρόνια πολλά...

Να της το δώσεις πίσω αμέσως Δεν τελείωσα μαζί της.

Γιατί... δεν θέλεις να μιλήσεις μαζί μου?

Θέλωωω! όταν θα έρθει η σειρά σου Σε αγαπώ ! Δώσε το τηλέφωνο στη θεία τώρα και θα τα πούμε μετά τα νέα μας :)

...έλα πλάκα σου έκανα δεν μου τραβηξε το τηλεφωνο χαχαχα στην έφερα!

χιχιχι ετσι ε?  θα σε τσακίσω

ουπς στην επόμενη ατάκα έκανα το λάθος μαμότο μαμότο μαμότο... εμ είναι το μέγα θηλυκό μου ας πρόσεχα...

καλά καλά ...  για πες μου τώρα πως ήταν η τούρτα?

Ήταν σκαντζόχοιρος εκπληκτικός...έχασες... έπρεπε πρώτα να είναι τα γενέθλια μου και μετά να φύγεις! Γιατί έφυγες πριν ? Μου λείπεις πολύ! Έφυγες πριν από πολύ καιρό! Πότε θα σε δω μου λες?

Θα με δεις για να με απολαύσεις καλύτερα στις διακοπές σου (μην τσακίσει η φωνή σου σε τσάκισα Μάνια άκουσα τον εαυτό μου πάλι να με μαλώνει) Είμαι πολύ χαρούμενη που έχεις και σκυλάκι τώρα ! Θα κάνει παρέα στο αρκουδάκι σου. Αντε τώρα έχεις δύο να φροντίζεις...

Ναι θα έχω πολλές δουλειές τώρα... Σ αγαπώ πολύ Πάρα πολύ ... δώσε μου το θείο Πάρι...

και εγώ σε αγαπώ...

Κράτησα το χέρι του σφιχτά... και βγήκαμε στον υγρό με λίγη ομίχλη δρόμο ...

Καληνύχτα σσσσσ

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2009 λίγο μετά την 1 προς Κυριακή

Nα πάρουμε την ανιψιά μας  γιόρταζε...

Φιλιππία αίμα του παλιού μου παλτου : Θα κάνουμε πάρτυ θεία, φοράω μαύρες μπότες, μοβ καλσον, μαύρη φούστα, μαύρο μπουζάκι και α διαφανές ζακετάκι με λουλούδια... τα μαλλιά μου, μπούκλες αν προλάβω.....

Να πάμε Σούπερ μάρκετ....

βρέχει!!! θα βραχείς με το μπουφαν μικρή μου ... όχι αντέχει... κρυώνεις όχι ... βρέχεσαι όχι... αντέχειιιιιιιι....γιαούρτι με γεύση από σιρόπι πλατανόφυλλων ... φτάσαμε στπίτι ... να πιάσε.... με πιστεύεις τώρα? ναι...

Εφημερίδα εκείνος... να ζεστάνω κάποια πατουσάκια εγώ...Μακαρόνια με κιμά εκείνος το γιαούρτι εγώ....

Να πάμε ? σταμάτησε να βρέχει ...

Να πάμε σινεμά με την πασχαλιτσα μου... τηλ... χουχουλιασμένη ήταν στο κρεββάτι... έλα σου λέω έλα να δούμε το 2012....Συναντηθήκαμε! Σολτν αουτ στη ώρα που θέλαμε ... Σοντλ αουτ όπως λέμε μείναμε με από αλάτι χιχι..καλύτερα.. πάμε για ποτάκι μμμ μαργαρίτα με αλάτι και τορτίγιες σε μια οδό γεμάτη ζωή και μικρά μπαράκια... έξω σε μπαλκόνι, με θερμάστρες, ψήλη βροχή και ομίχλη ανακατεμένη με τα φώτα και τους ήχους από τα μπαράκια! Ένα βηματάκι πιο κοντά με την πασχαλίτσα μου...

Να πάμε αύριο...

  μαζί ή μόνος... ? χμμμ μαζί... σε όλα μαζί...ετσι αποφασίζουμε... γιατί η αγάπη είναι αλμυρή όταν την δοκιμάζεις :)

Λίγη δουλειά εκείνος λίγα λογάκια για την ημέρα που πέρασε εγώ με μουσική

αγαπημένο κλασσικό.... με έναν Καναδό ανάμεσα τους...

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009 11:20

Νέο τραγούδι από ένα καναδικό συγκρότημα ...Nickelback

Καθαρός ροκ ήχος μπαλάντας... τον λάτρεψα τόσο όσο και τους στίχους

Time, is going by, so much faster than I,
And I'm starting to regret not spending all of it with you.
Now I'm, wondering why, I've kept this bottled inside,
So I'm starting to regret not telling all of it to you.
So if I haven't yet, I've gotta let you know,

You're never gonna be alone from this moment on.
If you ever feel like letting go, I won't let you fall.
You're never gonna be alone. I'll hold you 'til the hurt is gone.

And now, as long as I can, I'm holding on with both hands,
'Cause forever I believe that there's nothing I could need but you.
So if I haven't yet, I've gotta let you know,

You're never gonna be alone from this moment on.
If you ever feel like letting go, I won't let you fall.
When all hope is gone, I know that you can carry on.
go see the world alone. I'll hold you 'til the hurt is gone.
Ooooh.

You've gotta live every single day,
Like it's the only one, what if tomorrow never comes?
Don't let it slip away,
Could be our only one, you know it's only just begun.
Every single day,
Maybe our only one, what if tomorrow never comes,
Tomorrow never comes?

Time, is going by, so much faster than I,
And I'm starting to regret not telling all of this to you.

You're never gonna be alone from this moment on.
If you ever feel like letting go, I won't let you fall.
When all hope is gone, I know that you can carry on.
We're gonna take the world on. I'll hold you 'til the hurt is gone.

I'm gonna be there all of the way.
I won't be missing one more day.
I'm gonna be there all of the way.
I won't be missing one more day.

Να θυμάσαι όσο περνάει από το χέρι μου, όσο αφήνεις ανοιχτή πόρτα, όσο μου επιτρέπεις I'll hold you 'til the hurt is gone.

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2009 11:15

Αυτό το τραγούδι με έχει ξετρελάνει 95464585460498479134918374932749374 φορές θέλω να το ακούσω!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Το άκουσα σήμερα.... οι στίχοι του εκπληκτικοί   ... είναι όλα οκ και όλα θα πάνε καλά......Λίγο όνειρο... σου πάει το όνειρο

΅Ετσι πιστεύω" λέει ένας άνθρωπος που  απαιτώ, θέλω, προσεύχομαι, ελπίζω να ξεκαρδίζεται τουλάχιστον μια φορά την ήμερα στα γέλια ....

Σήμερα έγειρα πολλές φορές στον ώμο του παλιού μου παλτού... τίποτε σπουδαίο ... έτσι.... και ξεκαρδιστήκαμε μέσα στην τάξη στα γέλια ... και τον καθηγητή τον αναγκάσαμε να πάει στο πίσω μέρος της τάξης... και να γελάει και εκείνος να χτυπιέται χωρίς να βγάζει ήχους όμως σσσσσ... χιχιχιιχιιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχ γιατί στην τάξη είμαστε δύο σειρές και εμείς στην δεύτερη , και η δεύτερη σειρά μαθαίνει γρήγορα... αλλά και το διασκεδάζει περισσότερο από την πρώτη... που έχει νεύρα .... και εμπάθειες με την δευτερη σειρά...

και όταν βλέπω τον καθηγητή να ξεκαρδίζεται στα γέλια.... ανοίγει η καρδιά μου....

και μια φωτογραφία... από ένα παγκάκι

έτσι ένα γλυπτό στο δρόμο.....

Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2009 11:15

Στις11 Νοεμβρίου, είναι η επέτειος της λήξης του Πρώτου Παγκόσμιου Πόλεμου το 1918. Λέγεται Μέρα της Μνήμης (Remembrance Day) επειδή τιμάμε όσους στρατιώτες και πολίτες θυσιάστηκαν για την πατρίδα τους στους δύο Παγκόσμιους Πόλεμους, και γιορτάζεται σε πολλές άλλες χώρες (Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Καναδά, Νότια Αφρική, Μάλτα, Γαλλία κ.λπ.) από το 1919 και μετά.


Το σύμβολο της ημέρας είναι η παπαρούνα (poppy) γιατί παπαρούνες φύτρωσαν στα πεδία της μάχης στη Φλαμανδία μετά το τέλος του 1ου Παγκόσμιου Πόλεμου. Ο συμβολισμός προέρχεται από ένα πολύ όμορφο ποίημα του Καναδού John McCrae, . Μία εβδομάδα πριν τις 11 Νοεμβρίου, Οποιος ενδιαφέρεται να συμμετέχει μπορεί να αγοράσει με ένα συμβολικό ποσό μια χάρτινη παπαρούνα από πανόδιους πωλητές. Την παπαρούνα αυτή την φοράμε καρφιτσωμένη σε σακάκια, καπέλα και τσάντες. Τα χρήματα που μαζεύονται πάνε σε γέρους στρατιώτες, απόμαχους των δύο πόλεμων.

 
Το 11 είναι συμβολικό νούμερο, γιατί στις 11 Νοεμβρίου 1918 στις 5 το πρωί υπογράφτηκε η εκεχειρία στο Compiθgne της βόρειας Γαλλίας, και έξι ώρες αργότερα, στις 11 το πρωί, σταμάτησαν οι εχθροπραξίες. Έτσι σήμερα, 11η μέρα του 11ου μήνα του χρόνου, στις 11 το πρωί, τηρούμε συμβολική σιγή 2 λεπτών σε όλη τη χώρα, ενώ γίνονται ειδικές λειτουργίες στις εκκλησίες, καταθέσεις στεφάνων και διάφορες τελετές σαν αυτές που κάνουμε και στην Ελλάδα την 28η Οκτωβρίου και την 25η Μαρτίου, χωρίς όμως τις μεγάλες παρελάσεις, τις σχολικές γιορτές, τους βαρύγδουπους λόγους από τους αρχηγούς των κομμάτων κ.λπ. Η μέρα είναι εργάσιμη. "

Αυτά βρήκα σε αυτό το μπλογκRed Nights: Η μέρα της παπαρούνας

Το ποίημα In Flanders Fields («Στις πεδιάδες της Φλάνδρας») είναι ένα από τα πιο φημισμένα ποιήματα σε αγγλική γλώσσα με θέμα τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Γράφτηκε στις 3 Μαΐου του 1915 από τον καναδό αντισυνταγματάρχη John McCrae, ο οποίος υπηρετούσε ως νοσοκόμος αξιωματικός στο ιατρικό σώμα των Δυνάμεων του Καναδά. Την προηγούμενη ημέρα, ένας φίλος του είχε πέσει στην δεύτερη μάχη της Φλάνδρας κοντά στο Υπρ. Η παπαρούνα έγινε το σύμβολο των πεσόντων.