καληνύχτα

To άσχετο δεν μου κάθησε τράγουδι για αυτό βρήκα ένα που ακουγα από πέρσι ...μήπως είδε και κανείς την αλλάγη όλοι κοιμούνται ακόμη χιχι

Την Κυριακή έφυγε από την Μορεάλη ένας φίλος μας από τα γαλλικά για να κατέβει στην Ελλάδα για το Πάσχα.

Περίεργο ένα χρόνο πριν ήμουν στην μητέρα μου και περίμενα να έρθω εδώ. Σε όλες τις διακοπές του Πάσχα πρόσεχα ή μάλλον έπαιζα με τα ανιψάκια μου... Τα πήγαινα ή μάλλον με πήγαιναν κάθε μέρα στην παιδική χαρά... και ...ουπς δακρ..τσπ

Δεν θα μπορέσω να τα δω όπως τους υποσχέθηκα στις διακοπές τους... Θα τους πω ότι δεν θα πάω.. γιατί το Πάσχα φέτος ήρθε νωρίς και δεν πρόλαβα... ε ναι ... το Πάσχα έρχεται νωρίς και δεν πρόλαβα... το περίμενα κατά τα Χριστούγεννα...μπουχαχα

τι έλεγα α ναι ... ο φίλος μας λοιπόν πήγε σήμερα στην μαμά μου και της έδωσε κάτι "χαζομαρούλες" που της έστειλα... λίγα πράγματα για την αρκιβεια 5 πραγματάκια... "Χώστα όπως να 'ναι στη βαλίτσα του είπα...και μα το θεό εκείνη την ώρα ζήλεψα και ήθελα να είμαι ένα από αυτά να με έχωνε όπως να 'ναι στη βαλίτσα και τώρα να ξυπνούσα τεμπέλικα στο σπίτι της μαμάς....

Κάθε μέρα μιλάμε στο τηλ με την μαμά μου... και καμιά φορά με κυνηγάει το παλιό μου παλτό να την πάρω τηλέφωνο...

Πάρε την μανούλα ...εσύ που την έχεις μου λέει... βλέπεις εκείνος την έχασε πριν από 3 χρόνια...

Πάντως τώρα που είμαι εδώ σκέφτομαι πως τις ημέρες του Πάσχα οι μαμάδες της εξοχής χαίρονται τα παιδιά τους και οι μαμάδες των πόλεων όπως η Αθήνα τα στερούνται...

Ωραία, ... πέρασα στην αμπελοφιλοσοφία ... άρα είμαι καλύτερα ... άρα... καληνύχτα....:)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

"Για να μην συμπέσει με τις άγιες ημέρες του Πάσχα, ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου θα γίνει εφέτος στις 24 και 25 Απριλίου.

Γιορτάζοντας χωριστά τις δυο μεγάλες αυτές γιορτές, θα μπορέσουμε έτσι να δώσουμε στην κάθε μια τη σημασία που πρέπει. Άλλωστε, όταν ακολουθούμε σωστά την εθνική μας κληρονομιά και τις παραδόσεις μας, δεν χάνουν τίποτα από την σπουδαιότητά τους ακόμα και όταν για κάποιο σοβάρο λόγο μεταφερθεί ο εορτασμός τους λίγες ημέρες αργότερα ή νωρίτερα.

Γίνεται γνωστό επίσης ότι, παρά το γεγονός ότι το ελληνικό κράτος, περιορίζοντας λόγω της οικονομικής κρίσης τα έξοδα στα προξενεία σε όλο τον κόσμο, το Προξενείο μας δεν θα προσφέρει την καθιερωμένη δεξίωση, η Ελληνική Κοινότητα του Μοντρεάλ αποφάσισε να προσφέρει στην παροικία τη δεξίωση αυτή, αν και δεν υπάρχουν διαθέσιμα χρήματα, αλλά θα εξοικονομηθούν από αλλού προκειμένου να γιορτάσουμε, μετά την παρέλαση, την καθιερωμένη μας εθνική επέτειο."

Από την Ελληνική Κοινότητα Μοντρεάλ

Το βρίσκω σωστό, ίσως να έπρεπε να γίνει εδώ και καιρό!

Νυστάζω πολύ Καληνύχτα :)

Σκέφτηκα να βάλω το "διθέσιο" μα ήταν πολύ σοφιστικέ για αυτή την εγγραφή !!!

Τι είναι οι e-φίλοι ακόμη δεν έχω καταλήξει να σας πω την αλήθεια...

Η ουσία είναι πως γνωρίζεις κάποιους ανθρώπους που πληκτρολογούν σε ένα πληκτρολόγιο...

Η ουσία είναι πως μέσα από τις ανούσιες ή ουσιαστικές εγγραφές τους τους μαθαίνεις και καμιά φορά με χιούμορ  βοηθάς να ξεφύγουν ή να γελάσουν στην σκληρή καθημερινότητα τους.

Η ουσία της ουσίας είναι πως αν σταματήσουν τις εγγραφές τους θα χαθούν από τη ζωή σου... και αν δεν καταφέρεις να αποκτήσεις μια πιο προσωπική σχέση μαζί τους ποτέ δεν θα μάθεις τι απέγιναν.

Χθες έμαθα πως ένας e-φίλος μου που γνωριζόμαστε μέσα από τις εγγραφές μας για χμμμ σχεδόν 3 χρόνια.. πάρα τρίχα να δει τα ραδίκια ανάποδα.

και η ουσιαστικότερη ουσία είναι πως δεν είδε τα ραδίκια τελικά ανάποδα...

το αυτοκινητάκι του τον έσωσε... "κουφάρι" τώρα κάπου μόνο του, παριστάνει τη τσαλακωμένη λαμαρίνα...

Όμως επειδή μπορεί να είμαι ξανθιά αλλά είμαι και θεά... έχω να πληροφορήσω το e-φιλαράκι μου πως.. ξέρω πολύ καλά τους σκοπούς που έχει αυτό το αυτοκινητάκι...

Πριν από δύο εβδομάδες επισκέφτηκα το κέντρο επιστημών.. Ένα κέντρο που σκοπό από ότι κατάλαβα έχει να εισάγει τα παιδιά στον κόσμο των επιστημών μέσα από διάφορες δραστηριότητες...

Στο κέντρο αυτό υπήρχε και μια αίθουσα όπου τα παιδιά μαθαίνουν την ουσία της ανακύκλωσης Τους έδιναν διάφορα κατεστραμμένα μηχανικά ή υλικά (σκουπίδια δλδ) και τα παιδιά αναλάμβαναν τα χρησιμοποιήσουν και πάλι... δημιουργώντας...

Οι δημιουργίες τους....

Είμαι σίγουρη λοιπόν πως το αυτοκινητάκι του μικρού μου ετοιμάζεται για ένα όμορφο ταξίδι μετάλλαξης... και είναι σίγουρο ότι επειδή αυτό το αυτοκινητάκι γνώρισε την αγάπη την φροντίδα και τις εμπνεύσεις ενός καλλιτέχνη ετοιμάζεται να γίνει πλούσιο υλικό για απίστευτα όμορφες δημιουργίες :)

Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη που το συγκεκριμένο αυτοκινητάκι δεν πήρε την ζωή του e-φίλου μου καθώς δεν ήταν ακόμη η ώρα του! Εχει ακόμη να τραβήξει ποοοολλλες τυραννίες χεχεχε

Όσο για το αυτοκινητάκι  συναρμολογήθηκε, αναστήθηκε στα χέρια του καλλιτέχνη πέθανε δοξασμένο και τώρα τσουπ θα αναστήσει ιδέες !

Κουφάρι μια φορά δεν είναι ... είμαι σίγουρη πως κάνει τον ψόφιο κοριό !!!!!!!!!!!!!!!

Ευχαριστώ μαζί σου ... :)

 

When explanations make no sense
When every answer's wrong
You're fighting with lost confidence
All expectations come

The time has come to make or break
Move on don't hesitate
Breakout

Don't stop to ask
Now you've found a break to make at last
You've got to find a way
Say what you want to say
Breakout

When situations never change
Tomorrow looks unsure
Don't leave your destiny to chance
What are you waiting for
The time has come to make your break
Breakout

Don't stop to ask
Now you've found a break to make at last
You've got to find a way
Say what you want to say
Breakout

Don't stop to ask
Now you've found a break to make at last
You've got to find a way
Say what you want to say
Breakout

Some people stop at nothing
If you're searching for something
Lay down the law
Shout out for more
Breakout and shout day in day out
Breakout

Breakout

Οι μακρόχρονες σχέσεις έχουν πολλές μαγείες... Μια από αυτή έζησα σήμερα... Αρκετά πιεσμένη αλλά χωρίς να σταματήσω να αναζητώ διαδρομές που θα με βγάλουν από τις διάφορες ανασφάλειες μου, συζήτησα εξήγησα απάντησα με ειλικρίνεια  ... σε κάποιον που ήταν κάτι παραπάνω από πρόθυμος να με ακούσει να μου εξηγήσει να μου απαντήσει με ειλικρίνεια... 

σε ποιόν ? στο παλιό μου παλτό ? Ναι, βασικά στο παλιό μου παλτό αλλά ουσιαστικά ... στον εαυτό μου ... (χμμ ένα έχουμε γίνει πια χιχι) Γιατί καθώς μιλούσα για την ανασφάλεια μου που για μένα είχε  ουσιαστικούς λόγους... βρήκα και την λύση ... την έξοδο διαφυγής ... σε περίπτωση που όλα πάνε πολύ δύσκολα...Αξιολόγησα τις δυνάμεις μου.. και αν και κατά γενική ομολογία είναι μικρές δεν παύουν να υπάρχουν ..ένστικτο... που όταν ζορίστηκα αρκετά από τις απαντήσεις που έπρεπε να δώσω για λύσεις... τσουπ ξεπετάχτηκαν και φώτισαν...

Η αισιοδοξία είναι μια λέξη τζούφια  αν δεν υπάρχουν λύσεις σε κάποια κατάσταση... μα και λύσεις υπάρχουν πάντα αν είσαι διατεθειμένος να μην σταματάς να ρωτάς... Ποιόν ... βασικά τον άνθρωπο που βρίσκεται δίπλα σου ... αλλά ουσιαστικά τον εαυτό σου... 

Άλλαξε η ώρα σήμερα εδώ... Μια ώρα μπροστά για μας..

Ενας φίλος έφυγε διακοπές για την Ελλάδα και θα πάει "χαζοδωράκια στη μαμά μου"

Η ομορφότερη στιγμή του Σαββατοκύριακου μου... σε ένα καφέ... κοντά σε μια παρέα κωφάλαλων... σε ένα τραπεζάκι εγώ και το παλιό μου παλτό σε ατελείωτα μπουρδου μπουρδου που βρήκαν λύσεις... :)

Συνεχίσαμε την περιπλάνηση μας στο Montrιal Biodome

Ηταν η σειρά του Αρκτικού και του Ανταρκτικού οικοσυστήματος Biodτme de Montrιa  

lBiodτme de Montrιal

Η αλήθεια είναι πως ήμουν αρκετά φορτισμένη από τη θαλάσσια αύρα που είχαν νιώσει οι αισθήσεις μου...

Κλειστός χώρος τόσο για την Αρκτική όσο και για την Ανταρκτική

βγάλαμε φωτογραφίες ...

πιγκουίνοι της αρκτικής...

ήρεμα πλασματάκια ....

και στην Ανταρκτική ήρεμα ήταν...Τα περισσότερα πιγκουινάκια μας είχαν γυρισμένη

την πλάτη...

κάποια έκαναν βουτιές στο νερό και μετά φλουπ προσγειωνόντουσαν στο χιόνι...

κάποια κοιτούσαν(?)

δύο τσακωνόντουσαν...

και μερικά....

μας έδιναν όμορφες κινήσεις...

δεν ξέρω ... η ματιά τους ? η ματιά μου? με έπιασε μια μελαγχολία...

Τον Οκτώβριο.. μαζεύουν πετρούλες από το βυθό και της ανεβάζουν

στα βραχάκια για να κάνουν φωλιέ... τον Νοέμβριο ζευγαρώνουν

και μετά ζεσταίνουν το αυγό τους μέχρι να γεννηθεί το μικρό και να το εκπαιδεύσουν ...

πρόσεξα τα ποδαράκια τους και σκέφτηκα την ταινία ...

σα μικρό παιδί έκλαιγα όταν την είδα

και ότι κατάλαβες κατάλαβες

χμμμ Καληνύχτα :)

Ήμουν λίγο κουρασμένη όταν ξεκινήσαμε να εξερευνούμε το τρίτο οικοσύστημα του κλειστού πάρκου Montreal Biodome

Η μαρίνα του αγίου Λαυρεντίου... Biodome de Montreal

Το πρώτο που αντίκρισα ήταν το σταρ τρεκ του ωκεανού...

το βαθύ γαλάζιο του βυθού που αντίκρισα

με μιας πήρε το μυαλό (?) από τη σκοτεινιά των λιμνών της φαντασίας

ηρεμία...

η μανούλα πήρε απαλά το αγγελουδάκι της στην αγκαλιά

κατέβηκε τα σκαλιά και κάθισε δίπλα μου...

ναι...

αυτό το χρώμα ήταν το ιδανικό για να ταΐσει το μωρό  από το στήθος της...

και το έκανε...

 

άγνωστα ψάρια άρχισαν να λικνίζονται αργά στο μυαλό(?) μου...

ενα τεράστιο έκανε αισθητή την παρουσία του...

με έπιασε η περιέργεια ...

οξύρρυγχος...!!!!

Πως μου ήρθε να κοιτάξω να μάθω το όνομά του?

Γιατί μεγάλωσα απότομα?

ήταν η ματιά του?

ψυχρή...

ήταν η κίνηση του ?

αργή σταθερή...

ήταν το κυανούν?

σιωπή...

 Οι μνήμες που άρχισαν να τραντάζουν το κορμί μου ...

κάθε κίνηση του... σαλάχι λέω πως ήταν...

έστελνε ηλεκτρισμό...

η μητέρα τελείωσε το θηλασμό...

και το  μελωδικό  του  πέρασμα..

ξανά και ξανά... με έφερνε στην ηλικία μου... στο βαθύ μου γαλάζιο...

σιωπή...

ανάγκη που άρχισε να πονάει...

 να μυρίσω φύκια, κορδέλες ριζωμένες από κει  που βγήκα..

αλμύρα, ιώδιο και βαθύ μπλε...

να βγω στην επιφάνεια για οξυγόνο...

μήτρα που άρχισε να σπαρταράει...

έβγαλε μια φωτογραφία....

τα ρουθούνια μας χόρευαν τρελά....

Θάλασσας θαρρώ αύρα

 τα αυτάκια μας τεντώθηκαν...

θαλάσσιο θαρρώ κυματάκι...

κοχύλια διάσπαρτα ανάμεσα σε βότσαλα

αστερίες ... ανεμώνες ...

και πιο κάτω το βαθύ μπλε

θαρρώ του ωκεανού...

με βράχια από τη θάλασσα θαρρώ σμιλεμένα ....

και θαλασσοπούλια...

ο αέρας, το θαλασσινό νερό, τα κοχύλια, οι αστερίες, οι θαλάσσιες ανεμώνες, τα θαλασσοπουλια...

η επιδερμίδα μου ανατρίχιασε...

η καρδιά μου άρχισε να τρέμει...

σε μαρίνα δίπλα σε θαλάσσα θαρρώ βρέθηκα...

είμαι θαλασσοπούλι?... μπορώ να φτιάξω τη φωλιά μου εδώ?

όχι... είμαι άνθρωπος ... που το βαθύ μπλε του ωκεανού του

ουρλιάζει πως ναι θαρρώ σε θάλασσα κοντά είμαι ...

μα δεν είναι το πραγματικό...

είναι ένα οικοσύστημα σε προσομοίωση σε ένα κλειστό πάρκο!

αν μείνω λίγο ακόμη...ίσως...

κοιταχτήκαμε...

μεγαλώσαμε απότομα...

πάμε να φύγουμε, γρήγορα... μη γεράσουμε...

πάμε στην Αρκτική και στην Ανταρκτική ....

Καλημέρα εκεί που στο κυανού ο ήλιος τώρα ξυπνάει :)

σημείωση... πριν από λίγο στις καναδικές ειδήσεις έλεγαν για την Ελλάδα...

σιωπώ...

 

Ισα ίσα που πρόλαβα να κουμπώσω το πανωφόρι μου...

βρέθηκα βγαίνοντας από ένα μικρό τούνελ (με νυχτερίδες και ψάρια) στο ....Biodme de Montreal

Στο δάσος του Αγίου Λαυρεντίου... Αντίκρισα ένα δάσος με τα δέντρα να συμπεριφέρονται ακριβώς όπως και τα δέντρα έξω από το σπίτι μου

Άνοιξη που ακόμη δεν έχει έρθει...  κρύο...

Χρώματα σχεδόν νεκρά... υπάρχει..εδώ ζωή?

σσσ... κοιμάται... να του μιλήσω? χμμ δεν έχουμε συστηθεί... δεν ξέρω το όνομά του..

ωωωω και αυτό κοιμάται? εεεε...και εγώ που θέλω να κάνω τα νάζια μου

τι θα κάνω...?

ωχ η αγαπημένη μου! ... την ξέρω! ... δική μου είναι ... και είναι νεράιδα!!!

Βρεγμένη από ένα χορό στη λίμνη που μας χάρισε πριν  ... έχει ορεξούλες χιχιχι

Οταν ένα θηλυκό και μάλιστα νεράιδα έχει ορεξούλες, δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσει το αρσενικό της να κοιμάται ...

Μουσουδιές από δω... μουσουδιές από κεί..

αγουροξυπνημένος ξύνεται και χουζούρης γκρινιάζει.....

Οταν ένα αρσενικό γκρινιάζει ... τα νάζια είναι φάρμακο... πρόσκληση σε παιχνίδια

δήθεν αδιάφορα ... χορεύει στη λίμνη και πάλι ...

μα τώρα ξέρει Κάποιος την παρατηρεί, κάποιος σταμάτησε να ξύνεται... κάποιος την ποθεί...

Ο αρσενικός μου πανέμορφος, μαγνητισμένος από τη θηλυκότητα μου...

μια πρόσκληση ...

για να τσουλήσουμε μαζί στο καταρράκτη της ζωής....

έλα... με τα χάδια μου με το κορμί μου ... θα σε κάνω να ξεχάσεις τα πάντα... έλα στη λίμνη της ζωής μας

να δημιουργήσουμε κύματα και στροβιλισμούς.

Με τον ερωτά μας να εμπνεύσουμε....

Σου δωρίζω το πιο γλυκό μου φιλί ...  χορτασμένη και γεμάτη από τη δύναμή σου...

και μετά...

χιχιχι θα σε αφήσω να ξεκουραστείς... με τους αδένες σου πρησμένους  ...

Ετσι σε θέλω, υπνωτισμένο και όχι κοιμισμένο αρσενικό! χιχιχιχι

Τι κοιτούν αυτοί οι κουτσομπόληδες?

Για επιστήμονες μου κάνουν... ωραία καπέλα φοράτε... για να ακούσω... Αααα βέβαια!

Σπουδαίο αρχιτεκτονικό οικοδόμημα από έναν καλλιτέχνη στις κατασκευές! Μοναδικό στη φύση !

Ωχ να και ο καλλιτέχνης ... ένα αυτόγραφο παρακαλώ...

ιου δεν τον πρόλαβα. Βούτηξε  στη ποτάμι πάλι...

και τι δεν θα έδινα για να μπορούσα να κρυφοκοιτάξω...

Και όμως ...

Ευκαιρία για να αποδείξουμε πόσο ηδονοβλεψίες είμαστε εμείς  οι άνθρωποι...

χεχε Ναι! Αριστερά στην φωτογραφία φαίνεται και μια τηλεόραση,Κάμερα στη φωλιά του χεχε

Σε υπόγειο ενυδρείο ο κυρ κάστορας  κολυμπά

.Γκαστοοοον

τον φωνάζανε τα παιδάκια !!

Ζωγραφίζει με μπουρμπουλήθρες το νερό κάνοντας  βουτιές!....

Κολυμπά τόσο γρήγορα.  Μου αποκαλύπτει το μεγάλο του μυστικό ...

Το κουπί του!!!...Τεράστιες μεμβράνες στα πόδια.....

Ολα θέλω να μου τα δείξεις...

Να νιώσω την ηδονή της μάθησης μέσα από την παρατήρηση!!!

Ωχ τι είναι αυτό που μου άφησες?

μάλιστα...

η κουράδα σου...

Εμ! αφού όλα θέλω να τα μάθω καλά

να πάθω...χαχα

Πάντως, για να ξέρεις, εγώ την τεράστια πλατιά ουρά σου κοίταζα και θαύμαζα και όχι την κωλοτρυπίδα σου :(

Πάμε.. μας κατάλαβε σου λέωωωωω

πάπιες τορπίλες μεσα στο νερό!!! φσσστ....

και έξω από το "τούνελ της ηδονοβλεψίας" ...

Λεπτά σύρματα.... μας χωρίσουν.... γιατί?

Ενας γκρι όμορφος μεγάλος γάτος...

Γιατί μικρά λεπτά σύρματα... Κοίτα με στα μάτια για να καταλάβω...

Κατάλαβα.... Πάγωσα....

Αν είναι κάποιος να με ξεσκίσει, ας με απολαύσει το παλιό μου παλτό και όχι εσύ...

έσφιξα το παλιό μου παλτό ... και πέρασα στο επόμενο τούνελ...

Καληνύχτα :)

Την Κυριακή που μας πέρασε επισκεφτήκαμε αυτό Montrιal Biodτme

Δεν θα αναλωθώ σε πληροφορίες.. Μόνο το ότι σε δύο ώρες δεν καταφέραμε να τα ζήσουμε όλα..Πέντε διαφορετικά οικοσυστήματα Το σώμα μου και οι αισθήσεις μου κυριολεκτικά τρελάθηκαν ...

Χωθήκαμε στο Πρώτο..  τροπικό κλίμα.. Μια ζούγκλα... Biodτme de Montrιal 

Η υγρασία πότισε με μιας το κορμί μου.. Όμως δεν ήταν αυτή που μου έκοψε την αναπνοή

αλλά τα τεράστια δέντρα...

Η φωτογραφικός μας φακός θάμπωσε...

Ειδικές ρυθμίσεις για να εστιάσουμε ... Που όμως να πρωτοεστιάσουμε?

και βασικά που να εστιάσω εγώ... Στη φαντασία μου ή στις χιλιάδες πληροφορίες στους διαδρόμους αριστερά και δεξιά

μετά από μια πινακίδα στην αρχή του διαδρόμου που έλεγε...

"είμαι φιλικό με τους ανθρώπους αλλά σας παρακαλώ μην με αγγίζετε"

αποφάσισα να γίνω ένα με αυτό που αισθανόμουν ... να αφεθώ ... να πετάω

από μέρος σε μέρος

να συζητάω με τη φύση...

Μόνη προσοχή μου

το τόσο φιλικό αυτό παράξενο πλασματάκι..

εεε συγνώμη φίλε ... πρόσεχε με και εσύ λίγο

Θα σε πατήσω ... 

Ρίζες... που άγγιζαν τον εγκέφαλό (?) μου με τα χρώματα τους

μυστικές λίμνες... άγνωστοι κόσμοι ...

τι με κοιτάς φίλε... δεν ξέρω το όνομά σου... Με ιπποποταμάκι μοιάζεις ... αλλά τα ιπποποταμάκια χνουδωτά δεν είναι λεμεεεε

Ωραία έρχεσαι κοντά μου..

κολυμπάς, μασουλάς και με κοιτάζεις

μη νομίζεις έχω το παλιό μου παλτό που σε βγάζει φωτογραφίες.. διάσημο θα σε κάνουμε χεχε

Πόσο ακόμη θα περπατάω σε αυτό το τεράστιο τροπικό δάσος? Θα με πνίξει....

η αυτό ή η φαντασία μου...το σίγουρο είναι πως είμαι σε ένα τροπικό δάσος..

ωχ τι είναι αυτό το πορτοκάλι χνουδωτό αερικό...

πιο τρελό και από μένα μου φαίνεται...

κάτσε καλέ να σε δείξω στους φίλους μου...

Να καταλάβουν πως υπάρχουν και πιο τρελοί και από αυτούς!!!

αμ... σε τσάκωσα... πανέμορφο γρήγορο έξυπνο και παρανοϊκό χιχιχι

ωχ τι φωτογραφίζει ο κύριος εκεί?

ναι σιγά που είναι αληθινοί... αφού δίπλα τους λίγο παραπέρα αυτοί οι τύποι είναι αραχτοί

μμμμ ... κάτσε να ήταν αληθινοί και σου έλεγα εγώ αν θα μου έκανες φιγούρα τα όμορφα φτερά σου

να ψεύτικοι είναι ... ανοιχτό το στόμα... για ώρα .. και ακούνητοι...

μα πως όμως γίνεται σε ένα τροπικό δάσος που υπάρχουν τόσο σπάνια πουλιά και ζώα..

τόσα δέντρα, τόσες λίμνες, τόσα φυτά,

και εσύ να είσαι ψεύτικος?

Θα σε κοιτώ μέχρι να μου αποκαλυφθείς...

αχα... σε έπιασα παλιοηθοποιέ ... έκλεισες το στόμα σου κούνησες το πόδι σου...ανάσα στην κοιλιά σου δεν είδα..αλλλάαα

 έρχεσαι προς τα μέναααααααααααα

και αυτός τον χαβά του... φιλικός... στο διάδρομο μαζί μου... σε απόσταση αναπνοής

να μπερδεύεται στα πόδια μου ... να με αγγίζει με την αύρα του για να κάνει χώρο να περάσει...

και εγώ να μην τον αγγίξω γιατί με παρακάλεσε.... ουφ... τα κατάφερα .. δεν τον άγγιξα...

 Καθώς έφευγα από το τροπικό δάσος ..σκουπιζόμουν από τον ιδρώτα... και κουμπωνα το μπουφάν μου για το επόμενο οικοσύστημα,

  κατάλαβα πως ήταν μόνο η αρχή σε αυτό που θα ζούσα ...

που έζησα πραγματικά... που με ταξίδεψε...

Καληνύχτα Τροπικό μου Δάσος ... θα ξανάρθω και σε δύο μήνες.. Μου υποσχέθηκες άνοιξη με λουλούδια τροπικά...

Δυσκολεύομαι τώρα τελευταία να διαχειριστώ την "καληνύχτα" μου. Η επικοινωνία έχει αρχίσει να γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Διαφορετικά ερεθίσματα. Αυτό που με δυσκολεύει είναι πως παλιά είχα με τους φίλους μου τα ίδια ερεθίσματα αφού ζούσαμε στον ίδιο τόπο. Από καιρικά φαινόμενα μέχρι τα πιο δύσκολα.... κοινωνικά... πολιτικά κλπ κλπ..

Όμως όλα αλλάζουν σιγά σιγά. Η καληνύχτα μου δεν είναι τπτ άλλο από μια καταγραφή των συναισθημάτων μου. Τώρα για να περιγράψω πως αισθάνομαι πρέπει πρώτα να εξηγήσω (μερικές φορές ακόμη και δημοσιογραφικά) το γεγονός. Το βαριέμαι αφάνταστα αυτό το "δώσε την είδηση πρώτα" και μετά σχολίασε...

Παρακολουθώ την Ελληνική επικαιρότητα. Όμως ποιος από τους φίλους μου παρακολουθεί την Καναδική?

Το χιόνι λιώνει και βγαίνει όλη η βρωμιά. Οι δρόμοι και κυρίως τα πεζοδρόμια είναι γεμάτοι σκουπίδια. Σκουπίδια που δεν μάζεψε σωστά ο σκουπιδιάρης. Σκουπίδια που πέταξε ο περαστικός και τα σκέπασε το χιόνι... κόπρανα ζώων που δεν μάζεψε ο κηδεμόνας του καθώς ο νόμος ορίζει..

Στα γαλλικά τα πράγματα έχουν αρχίσει να ζορίζουν. Πρέπει να αφιερώσω ώρες για διάβασμα...

Δεν με καταλαβαίνουν όταν εκφράζομαι στα Ελληνικά.Ζορίζομαι να εκφραστώ στα Αγγλικά . Αδυνατώ να εκφραστώ στα Γαλλικά

Για να δω το ημερολόγιο μου!! Μάλιστα... για λίγο καιρό θα νομίζω πως δεν μπορώ να τα καταφέρω σε τπτ

Καληνύχτα μικρή μου και μην προσπαθείς τόσο σκληρά...

Ξέρω θα σας φανεί μεγάλο και ίσως βαρετό το παρακάτω κείμενο ... αλλά μου άρεσε και το έφερα εδώ .. Λίγοι θα το διαβάσουν... χμμμ να βάλω διαγώνισμα χαχαχαχαχαχα

"Συνηθίζουμε να λέμε, "φωτίστηκε ολόκληρος από ένα χαμόγελο", ή "μεταμορφώθηκε από ένα χαμόγελο". Είναι γεγονός ότι ό άνθρωπος χαμογελά από τις πρώτες στιγμές της ύπαρξής του και πολύ πριν μάθει να γελά. Το πρώτο χαμόγελο του ανθρώπου, το χαμόγελο πρίν αποκτήσει κάν πρόσωπο, είναι αυτό που ονομάζουμε εσωτερικό χαμόγελο και απευθεύνει αυτό το πρώτο χαμόγελο στον ίδιο του τον εαυτό, εκφράζοντας μ' αυτόν τον τρόπο την απλή χαρά της ύπαρξης.

Αυτό το πρώτο ασυνείδητο χαμόγελο με το οποίο γεννιέται ο άνθρωπος, απευθύνεται στα ίδια του τα κύτταρα και το πραγματοποιεί με τα ίδια του τα κύτταρα, στην συνέχεια εξελίσσεται στο χαμόγελο που εκφράζεται και στα χαρακτηριστικά του προσώπου του.

Με την ενηλικίωση και την κοινωνικοποίησή μας, το χαμόγελο γίνεται ένα μέσο που διευκολύνει τις σχέσεις μας με τους άλλους γύρω μας. Είναι ένας τρόπος για να εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας, την χαρά, την αποδοχή και την συμπάθεια μας προς τους άλλους ανθρώπους. Το ίδιο χαμόγελο εμφανίζεται στα χείλη μας όταν απολαμβάνουμε τον ήλιο, τα δένδρα, την φύση γενικότερα αλλά και κάθε φορά που βιώνουμε κάτι ευχάριστο στην ζωή μας."........

........

"Το εσωτερικό χαμόγελο, το χαμόγελο που συμμετέχει, εκτός από το πρόσωπο, και το τελευταίο κύτταρο στο σώμα μας είναι λοιπόν έμφυτο στον άνθρωπο και μπορεί να γίνεται αυθόρμητα κάθε στιγμή της ζωής μας και ιδιαίτερα τις στιγμές που γεμίζουμε αγάπη για τον εαυτό μας, την φύση ή τους άλλους γύρω μας. Νοιώθουμε αυτήν την αγάπη σαν μέλι να γεμίζει την ύπαρξή μας και αυτό ακριβώς είναι η ουσία του εσωτερικού χαμόγελου. Η ίδια η Αγάπη.

Το εσωτερικό χαμόγελο είναι η πρώτη μας προσευχή, μια προσευχή ευγνωμοσύνης προς τον δημιουργό και η πρώτη επικοινωνία μας μαζί του. Ισως για αυτόν τον λόγο στην γλώσσα μας, την τόσο αρχαία και τόσο κοντά στην δημιουργία των εννοιών, η λέξη αγάπη αποκαλύπτει και είναι, το πραγματικό όνομα του Θεού.

Το εσωτερικό χαμόγελο είναι η ένδειξη της παρουσίας του Θεού μέσα μας.

Επίσης η πρώτη ένδειξη ότι το νεογέννητο αρχίζει να χρησιμοποιεί συνειρμούς και λογική σκέψη. Γιαυτό και η λέξη στην αρχαία ελληνική γλώσσα είναι η λέξη μειδιάμα, που προέρχεται από την λέξη Μήτις το όνομα της μητέρας της θεάς Αθηνάς που σημαίνει Σκέψη και Φροντίδα απαραίτητες προϋποθέσεις για την Σοφία.".....

.......

"το εσωτερικό χαμόγελο, δεν γίνεται μόνο αυθόρμητα, αλλά και συνειδητά από επιλογή. Με την τεχνική αυτή μαθαίνουμε να εκφράζουμε την αγάπη και την αποδοχή μας προς τον εαυτό μας, χαμογελώντας κατ' ευθείαν στα εσωτερικά μας όργανα, με αποτέλεσμα να τα θεραπεύουμε. Όταν μιλάμε για αγάπη και αποδοχή μιλάμε για συγκεκριμένη ποιότητα ενέργειας (δηλ. μια άλλη μορφή της ύλης) που αποκαθιστά τις βλάβες στο σώμα, στην ψυχή, και στο πνεύμα του ανθρώπου. Είναι μια δύναμη που όλοι διαθέτουμε, αλλά κάποιες φορές πρέπει να την ξανανακαλύψουμε.

Το εσωτερικό χαμόγελο μπορεί να απευθύνεται σε εμάς τους ίδιους, αλλά και σε άλλους ανθρώπους γύρω μας, όπως και προς το φυσικό μας περιβάλλον και είναι κάθε φορά ένα μέσο θεραπείας τους. Τώρα ξέρετε γιατί προτιμάμε να είμαστε κοντά σε ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπούν, ιδιαίτερα όταν έχουμε κάποια "πληγή" να γιατρέψουμε. Και είναι αυτή η αγάπη, κάτι που ποτέ δεν μειώνεται, ούτε εξαντλείται. Όσο την μοιράζεσαι με τον άλλον, τόσο αυτή αυξάνει.".....

πηγή :H ιστοσελίδα της Αθηνάς

Καλή εβδομάδα :) 

Διαγώνισμα τώρα χαχαχαχαχαχα Δεν υπήρχε περίπτωση να πούμε καλό λόγο για τον καθηγητή που Δευτεριάτικα μας έβαζε διαγώνισμα λεμεεεεεε !!!

Το τι άκουγε...!!!! Άκου διαγώνισμα Δευτεριάτικα !!!!!!!!!!!!!!!!!!