καληνύχτα

Το σκήπτρο του Λιονταριου! παραμυθομπλογκοπαιχνιδο!

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2008

Η μπλογκόσφαιρα μου ζήτησε παραμύθι να γράψω για παιδιά!Καβάλησα την ανασφάλεια μου που μου βρυχάται πως δεν μπορώ να ελευθερώσω το κουκί και το ρεβίθι και ξεκινώ...

"Ο Νάσος θα πήγαινε για πρώτη φορά στο τσίρκο. Ηθελε να δει το φοβερό λιοντάρι! Όλοι η φίλοι του το είχαν δει. Έπεισε την γιαγιά του που ποτέ δεν του χαλούσε χατήρι να τον πάει. Και να σου μια Κυριακή πρωϊ στην πρώτη θέση του τσίρκου έκπληκτος να κοιτά το φοβερό λιοντάρι να κάνει ένα σωρό ακροβατικά με μια εντολή του φίλου του Θηριοδαμαστή

Ξάφνου άκουσε μια φωνή "Δεν είναι φίλος μου μικρέ μου Νάσο"

Κοιταξε γύρω του...

"Εδώ εγώ σου μιλάω!"

Κοίταξε από δω Κοίταξε από κει... Και να ξαφνικά είδε το φοβερό λιοντάρι να του κλείνει το μάτι!

"Ναι εγώ σου μιλάω το Λιοντάρι και χαίρομαι που με ακούς! Δεν έχω χρόνο άκουσε με" του είπε το λιοντάρι καθώς πηδούσε ανάμεσα από ένα φλεγόμενο στεφάνι. "Δεν είναι φίλος μου σου λέω! Με έκλεψε από τη μάνα μου όταν ήμουν μικρός. Είμαι το λιονταράκι που έβλεπες να παίζει με τα αδέλφια του στο ντοκιμαντέρ! Άκουσε με δεν έχω χρόνο. Με βελόνες στο δέρμα μου και ρεύμα να περνά στο κορμί μου με ανάγκασε να ξεχάσω το βασίλειο μου και να κάνω τώρα τον παλιάτσο!"

"Δεν είσαι παλιάτσος" Ψιθύρισε  ο Νάσος "Είσαι ο βασιλιάς των ζώων! Το ξακουστό φοβερό Λιοντάρι!" και ένα δακρυ άρχισε να χορεύει στα μάτια του!

"Ακουσε με δεν έχω χρόνο! Στο μαστίγιο που κρατά υπάρχει μια σουβλερή αγγίλη μέσα στις κορδέλες!" πρόλαβε να πει το λιοντάρι καθώς έφευγε από τη παράσταση με κατεβασμένο το κεφάλι.

Ξαφνικά ο Νάσος τα κατάλαβε όλα. Θυμήθηκε το μικρό χρυσό κλειδί που είχε βρει καθώς έμπαινε στο τσιρκο Καβάλησε το γλειφιτζούρι που του είχε αγοράσει η γιαγιά του. Αμέσως γλυκές διαμαντόσκονες πετάχτηκαν παντού Σε όλα τα τσίρκο του κόσμου πήγε και με το χρυσό κλειδί άνοιγε τις πόρτες και ελευθέρωνε τα ζώα. Καβαλούσαν και αυτά λοιπόν τις γλυκές διαμαντόσκονες του γλειφιτζουριού και τον ακολουθούσαν. Τελευταίο επισκέφτηκε το αγαπημένο του φοβερό Λιοντάρι....

"Πάρε το γλειφιτζούρι που μου αγόρασε η γιαγιά μου για σκήπτρο" του είπε. "Τώρα είσαι και πάλι ο Βασιλιάς των ζώων. Οδήγησε τα στο βασίλειο σου... εκεί στο σπίτι σας....Να και το μαγικό κλειδί.. Με αυτό μπορείς πια να ελευθερώνεις κάθε ζώο που είναι φυλακισμένο!"

"Σε ευχαριστώ" του είπε το φοβερό Λιοντάρι. "Φεύγω δεν έχω χρόνο!" και καθώς καβαλούσε το μαγικό γλειφιτζούρι του...

έκλεισε το μάτι!"

Φτιάχνω ένα κουβάρι από τη γλυκιά διαμαντένια κλωστή και το κλωτσάω για να γράψει παραμύθι Ο θάνος και Μίνα και η Γιώτα ....